قال رسول اللّه (صلى الله علیه وآله): «ما رَضِیتُ حَتّى رَضِیتْ فاطِمَه؛ هیج گاه راضی نشدم تا فاطمه راضی می شد».[۱]
قال رسول اللّه (صلى الله علیه وآله): «فاطِمَه بَضْعَهٌ مِنّی یسُرُّنِی ما یسُرُّها؛ فاطمه پاره تن من است ، هر چه او را خوش حال کند مرا خوش حال می کند.»[۲]
قال رسول اللّه (صلى الله علیه وآله): «فاطِمَه بَضْعَهُ مِنّی فَمَنْ أَغْضَبَها أَغْضَبَنِی؛ فاطمه پاره تن من است ، هر چه او را غضبناک کند مرا غضبناک کرده است».[۳]
حاکم نیشابوری در روایت صحیح نقل میکند که پیامبر فرمود : «إنّ اللّه یغضب لغضبک، ویرضى لرضاک ؛ خدای عالم با غضب تو ، غضبناک میشود و با رضایت تو راضی میشود».[۴]
قال رسول اللّه (صلى الله علیه وآله): «فاطِمَه بَضْعَهٌ مِنّی یؤلِمُها ما یؤْلِمُنِی وَیسَرُّنِی ما یسُرُّها؛ فاطمه پاره تن من است ، هر چه او را بیازارد مرا آزرده است ، وهرچه او را مسرور گرداند مرا مسرور کرده است»[۵].
قال رسول الله صلى الله علیه وسلم: «إنما فاطمه بضعه منى یؤذینی ما آذاها ؛ همانا فاطمه پاره تن من است هرچه او را بیازارد مرا آزرده است».[۶]
قال رسول اللّه (صلى الله علیه وآله): «فاطِمَه بَضْعَهٌ مِنّی مَنْ آْذاهَا فَقَدْ آذانِی؛ فاطمه پاره تن من است ، هر که او را بیازارد مرا آزرده است».[۷]
قال رسول الله (صلى الله علیه وآله) :«إن فاطمه شعره منی فمن آذى شعره منی فقد آذانی ، ومن آذانی فقد آذى الله ، ومن آذى الله لعنه ملء السماوات والأرض؛ فاطمه موئی أز من است ، پس کسی که موئی أز من را بیازارد مرا آزرده است ، وکسی که مرا بیازارد خدا را آزرده است ، وکسی خدا را بیازارد خدا أو را به أندازه زمین وآسمان لعنتش میکند».[۸]
ابن حجر عسقلانی در فتح الباری نقل میکند که روایت« یؤْذِینِی مَا آذَاهَا» نشانگر این است که غضب زهرا و ایذاء زهرا ، غضب و ایذاء نبی مکرم است . و غضب و ایذاء نبی مکرم هم کفر است ؛ پس ایذاء و غضب حضرت زهراء کفر است . و فی الحدیث تحریم أذى من یتأذى النبی صلی الله علیه و آله و سلم بتأذیه؛ لأنّ أذى النبی حرام إتّفاقاً، قلیله وکثیره، وقد جزم بأنّه یؤذیه ما یؤذی فاطمه، فکلّ من وقع منه فی حق فاطمه شئ فتأذّت به فهو یؤذی النبی بشهاده هذا الخبر الصحیح، ولا شئ أعظم فی إدخال الأذى علیها من قتل ولدها؛ ولهذا عرف بالاستقراء معاجله من تعاطى ذلک بالعقوبه فی الدنیا، ولعذاب الآخره أشدّ .[۹]
در جای دیگر میگوید : انّها تغضب ممّن سبّها، وقد سوّى بین غضبها وغضبه، ومن أغضبه یکفر .[۱۰]
قال رسول الله (صلى الله علیه وآله) : (یا سلمان ، حبّ فاطمه ینفع فی مئه من المواطن ، أیسر تلک المواطن : الموت ، والقبر ، والمیزان ، والمحشر ، والصراط ، والمحاسبه ، فمن رضیت عنه ابنتی فاطمه ، رضیت عنه ، ومن رضیت عنه رضی الله عنه ، ومن غضبت علیه ابنتی فاطمه ، غضبت علیه ، ومن غضبت علیه غضب الله علیه ، یا سلمان ویل لمن یظلمها ویظلم بعلها أمیر المؤمنین علیا ، وویل لمن یظلم ذرّیتها وشیعتها؛ إی سلمان ، حبّ فاطمه در ۱۰۰ جا نافع ومفید است ، می سّرترین وراحت ترین آن جا ها : هنگام مردن ، در قبر ، در میزان ، در محشر ، در صراط ، در محاسبه ، پس هر که که دخترم فاطمه از او راضی شود من هم از او راضی میشوم وکسی که من از او راضی شوم خدا از او راضی می شود ، وهر کس که دخترم فاطمه بر او غضب کند من هم بر او غضبناک میشوم ، وهر کس که من بر او غضبناک شوم خدا بر او غضبناک می شود ، إی سلمان ، وای برکسی که به او وبه شوهر او أمیر المؤمنین علی ظلم وستم کند ، ووای بر کسی که به نسل وشیعه او ظلم وستم کند».[۱۱]
قال رسول الله صلی الله علیه لعلی و فاطمه و الحسن و الحسین: «انا حرب لمن حاربتم و سلم لمن سالمتم؛ پیامبر صلی الله به علی و فاطمه و حسن و حسین (علیهم السلام) فرمودند: من نسبت به کسانی که به شما محاربه دارند در جنگ هستم و با کسانی که با شما دوستی و مسالمت دارند صلح و دوستی دارم»[۱۲]
مناوی در فیض القدیر تعبیر میآورد به نقل از ابو نعیم و دیلمی ، بعد از حدیث « من آذاها فقد آذانی » که : فعلیه لعنه اللّه ملء السماء وملء الأرض وقد أذهب اللّه عنهم الرجس وطهرهم وشرفهم لیس لأنفسهم وإنّما اللّه الذی اجتباهم وکساهم حله الشرف، فلا ینبغی لمسلم أن یذمّهم بما و قع منهم؛ فإن اللّه طهرهم ویعلم الذام لهم أن ذلک راجع إلیه .[۱۳]
نکته مهم
این احادیث نشان می دهد که فاطمه زهرا سلام الله علیها جایگاه ویژه ای در نزد رسول اکرم و خدای عالم داشته . و ما بر این عقیده هستیم که نبی مکرم صلی الله علیه وآله وسلم ، از بیان این روایات و احادیث این بود که الگویی برای امت اسلامی معین کند ، یعنی اگر بعد از نبی مکرم جامعه اسلامی دچار تلاطم شد دچار فتنه شد ، دچار اختلاف شد ، تنها یادگار نبی مکرم ، فاطمه زهرا سلام الله علیها به هر سو رو کرد حق هست و رضای خداوند در آن سو است و اگر نسبت به هر طرفی و هر فردی غضب کرد ، ناخشنود شد ، قطعاً خدا و پیامبر هم از او غضبناک و نا خشنود است .
پی نوشت ها:
[۱] . مناقب الإمام علی لابن المغازلی: ص ۳۴۲٫
[۲] . الصواعق المحرقه ص ۱۸۰ و ۲۳۲؛ مستدرک الحاکم ( معرفه ما یجب لآل البیت النبوی من الحق على من عداهم) ص ۷۳؛ ینابیع المودّه ج ۲ باب ۵۹ ص ۴۶۸٫
[۳] . صحیح البخاری ج ۳ کتاب الفضائل باب مناقب فاطِمَه ، ص ۱۳۷۴؛ خصائص الإمام علی للنسائی، ص ۱۲۲؛ الجامع الصغیر ج ۲، ص ۶۵۳ ح ۵۸۵۸؛ کنز العمّال، ج ۳، ص ۹۳ ـ ۹۷؛ منتخب بهامش المسند، ج ۵، ص ۹۶٫
[۴] . المستدرک علی الصحیحین، ج۳ ص ۱۵۳ . حاکم بعد از نقل حدیث میگوید: ” هذا حدیث صحیح الإسناد ولم یخرجاه. ” .همچنین این روایت ، در این کتابها نقل شده است : مجمع الزوائد: ج ۹ ص۲۰۳؛ المعجم الکبیر للطبرانی: ج ۱ ص۱۰۸و ۲۲ ص ۴۰۱، نظم درر السمطین للزرندی الحنفی، ص ۱۷۸؛ تاریخ مدینه دمشق، ج ۳ ص۱۵۶؛ أسد الغابه، ج۵ ص۵۲۲؛ میزان الاعتدال، ج۲ص۴۹۲؛ الإصابه، ج۸ ص ۲۶۵،۲۶۶، تهذیب التهذیب، ج۲ ص۳۹۲٫و…
[۵] . مناقب الخوارزمی ص ۳۵۳٫
[۶] . صحیح مسلم، ج۷، ص ۱۴۱، دار الفکر – بیروت – لبنان.
[۷] . السنن الکبرى ج ۱۰ باب من قال: لا تجوز شهاده الوالد لولده، ص ۲۰۱؛ کنز العمّال، ج ،۱۳ ص ۹۶٫
[۸] . حلیه الأولیاء ، ج۲ ص۴۰٫
[۹] . فتح الباری، ج۹، ص۲۷۰، باب ذبّ الرجل عن ابنته.
[۱۰] . فتح الباری ، ج۷ ص ۸۲ . وهکذا ورد فی فیض القدیر، ج۴ ص ۵۵۴٫
[۱۱] . فرائد السمطین، ج۲ باب ۱۱ ح ۲۱۹ کشف الغم ،ج ۱ ص۴۶۷٫
[۱۲] . محمد بن یزید القزوینی ، سنن ابن ماجه، ج۱ ، ص۵۲، دار الفکر للطباعه والنشر والتوزیع
[۱۳] . فیض القدیر شرح الجامع الصغیر للمناوی، ج ۶ ص ۲۴، ح ۸۲۶۷ .
منبع: شمیم شیعه.
هیچ نظری وجود ندارد