فاطمیه در جهانِ امروز

صدیقه ی شهیده 
نخستین مکتبِ ایستادگی
نخستین سنگر دفاع از حق 

✍🏻” دکتر آیت پیمان “

ایام فاطمیه، هر سال با یک پرسش روبه‌رو می‌شویم:
از این سوگ چه می‌آموزیم؟
اگر شهادت حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها) را در حدِ روایتی تاریخی و اشکی عاطفی نگه داریم، از حقیقتِ آن غفلت کرده‌ایم. این مناسبت، پیش از آنکه یادآورِ یک رنج باشد، منشورِ یک موضع است؛ و موضع، همان‌جا معنا می‌یابد که هزینه دارد.

نخستین شهیدِ دفاع از ولایت
پس از رحلت پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم)، جامعه‌ی نوپای اسلامی در برابر دوراهیِ مسیر قرار گرفت و انحرافی پدید آمد که سرنوشت امت را دگرگون می‌کرد. در آن لحظه‌ی حساس، حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها) نخستین کسی بودند که برای پاسداشتِ خطِ ولایت و امامِ زمانِ خویش، بی‌هراس ایستادند و جان خود را فدا کردند. ایشان نه از سرِ ناچاری، بلکه از سرِ بصیرت ایستادند؛ و درست به همین دلیل، ایستادگی‌شان درسی ماندگار است، نه خاطره‌ای گذرا.

در منطقِ علمی می‌توان گفت: اصول را در روزگارِ آسایش نمی‌سنجند؛ آنها را در لحظه‌ی بحران محک می‌زنند. فلزِ اصیل در کوره شناخته می‌شود. فاطمه (س) نشان داد که باور، تا وقتی هزینه‌ای نپرداخته، هنوز آزموده نشده است.

سکوت؛ صورتی از خذلان

هر جامعه‌ای دو نوع آسیب می‌بیند: آسیب از سوی کسانی که حق را انکار می‌کنند، و آسیب از سوی کسانی که حق را می‌شناسند اما خاموش می‌مانند. دومی خطرناک‌تر است، زیرا ظلم را از «اقدامِ چندنفره» به «رضایتِ همگانی» تبدیل می‌کند. سکوت در برابر باطل، بی‌طرفی نیست؛ تنها گذاشتنِ حق است، و خذلانِ حق هرگز روا نیست.

پس باید از خود بپرسیم: اگر امروز در برابر باطل لب فروبندیم و حق را تنها بگذاریم، فردای قیامت با چه زبانی در پیشگاه خداوند پاسخ خواهیم گفت؟ و کدام عذر را برای این رهاکردن، موجه خواهیم شمرد؟ این پرسش، میزانی است که هر مدعیِ ولایت‌مداری باید خویش را با آن بسنجد.

فاطمیه در جهانِ امروز

سیره‌ی حضرت زهرا (س) تنها برای گذشته نیست؛ آینه‌ای است که باید امروز را در آن دید. ایستادگی در برابر ظلم در روزگار ما، یعنی موضعی روشن و استوار در برابر استکبار جهانی به سرکردگی آمریکا، و در برابر همه‌ی کسانی که با آن همراهی می‌کنند یا با سکوتِ خود در جنایاتش شریک می‌شوند؛ و نیز در برابر صهیونیسم بین‌الملل و حامیان و پیروانِ مرامِ آن که بر ملت‌ها ستم می‌کنند و خون‌ها و مقدسات را پایمال می‌سازند.

این موضع، شعار نیست؛ مسئولیتی است که از بیداری آغاز می‌شود. کسی که نداند پیرامونش چه می‌گذرد، نمی‌تواند بر حق بایستد. بنابراین نخستین گامِ ایستادگی، آگاهی است؛ دومین گام، نپذیرفتنِ توجیه‌هایی که ظلم را عادی جلوه می‌دهند؛ و سومین گام، بیانِ کلمه‌ی حق، به اندازه‌ی توان و در جایگاهی که هر یک از ما داریم.

مسئولیتی فراتر از احساسات

پیوند ما با امام زمان (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه) اگر در ابرازِ احساسات خلاصه شود، ناتمام است. وفاداری به امام، در عمل معنا می‌یابد: در یاریِ مظلومان، در پایداری بر مسیرِ درست، و در این‌که هیچ‌کدام از ما، چه دانشجو، چه معلم، چه کارمند و چه هنرمند، خود را از دایره‌ی مسئولیت بیرون نداند. فاطمه (س) به ما آموخت که رسالت را باید صادقانه به دوش کشید و به هر قیمتی از مظلوم دفاع کرد.
از درگاه خداوند متعال مسئلت داریم که دست همه‌ی ما را بگیرد، عاقبتمان را به خیر گرداند، و ما را بر سیره و راهِ حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها)، پدر بزرگوار، همسر و فرزندان معصومشان ثابت‌قدم بدارد.
و رزمندگان اسلام را نصرت بدهد .