
بسیج؛ شجرهٔ طیبهای که ریشه در عشق دارد و شاخه در آسمان عزت
هفته بسیج، فقط یک تقویم نیست؛ بزرگداشت جانفشانیهایی است که برای سربلندی این سرزمین رقم خورده است. هر وجب از این خاک، شاهدِ قامتهایی است که ایستادند تا ایران بایستد.
بسیج، شجرهٔ طیبه و درخت تناور و پرثمری است که شکوفههایش بوی بهارِ وصل و حدیث عشق میدهد. ریشهاش در ایمان است و تنهاش در ایثار. هر بار که طوفانِ تحریم و تهدید و توطئه وزید، این درخت نه خم شد و نه شکست؛ ریشههایش عمیقتر رفت و شاخههایش گستردهتر شد.
بسیج یعنی مردمی که بیهیچ چشمداشتی، در سختترین روزها پیشقدم شدند. آنان که در جبههها سینه سپر کردند، در روزهای سیل و زلزله به یاری مردم شتافتند، در بیمارستانها و روزگار بیماریهای فراگیر، خستگی نشناختند، و در عرصهٔ علم و سازندگی، جهاد را به معنای واقعیاش زنده کردند.
بسیج فقط به میدان نبرد محدود نیست. بسیجیِ امروز، هم در سنگر دفاع است و هم در آزمایشگاه؛ هم در مدرسه معلمی میکند و هم در کارخانه، تولید میکند. او میداند که پیشرفتِ علمی و اقتصادی هم، جهادی بزرگ است و استقلال، با دانش و تلاش ساخته میشود.
یاد و نام شهیدان، امام شهدا ، رهبر شهید ، فرماندهان ، سران ، و شهیدان مظلوم مردمی ، و مدافعان حرم و مدافعان وطن ، خانواده های شهیدپرور خطه ایران اسلامی ، جانبازان و ایثارگران ، چراغ راه این قافله است.
آنان رفتند تا ما بمانیم، و ماندن ما یعنی وفاداری به آرمانهایشان. این امانتِ بزرگ، امروز بر دوش نسل جوان است؛ نسلی که با همان روحِ ایثار، میتواند قلههای تازهای را فتح کند.
سلام بر بسیجیانی که نامشان بر تابلو نیست، اما اثرشان بر هر گوشهٔ این سرزمین پیداست. سلام بر مادرانی که فرزندانشان را به آغوش وطن سپردند، و بر همسرانی که انتظار را با صبر و افتخار معنا کردند.
این هفته، هفتهٔ تجدید پیمان است؛ پیمان با خون شهیدان، با خاک پاک میهن و با آیندهٔ روشنی که با همت جوانان ساخته میشود.
**هفتهٔ بسیج مبارک باد.**
آیت پیمان.

















