(حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهًا وَ وَضَعَتْهُ كُرْهًا وَ حَمْلُهُ وَ فِصالُهُ ثَلاثُونَ شَهْرًا ) (احقاف/15)اخبار متواترهای وجود دارد که جبرئیل از جانب خداوند متعال، خبر شهادت حضرت اباعبدالله الحسین(علیه السلام) را قبل از تولد ایشان به رسول خدا(صلی الله علیه و آله) داده است و رسول خدا(صلی الله علیه و آله) نیز به امیرالمؤمنین و فاطمه زهرا(علیها السلام) اطلاع دادند. یکی از نقلها را عالم جلیل القدر ابن قولویه قمی& که در زمان غیبت صغری میزیسته است در کتاب معتبر کامل الزیارات که از جانب برخی علما توثیق عام شده است این چنین بیان میکند: امام صادق(علیه السلام) فرمودند: «جبرئیل بر رسول خدا(صلی الله علیه و آله) نازل شد و عرض کرد: یا محمد(صلی الله علیه و آله) ! خداوند سلام میرساند و بشارت میدهد شما را به فرزندی که از حضرت فاطمه زهرا(علیها السلام) متولد میشود و امت، پس از شما او را میکشند. حضرت فرمودند: ای جبرئیل به پروردگار سلام برسان و عرض کن احتیاجی به چنین فرزندی ندارم.امام صادق(علیه السلام) فرمودند: جبرئیل به آسمان بالا رفت و سپس به زمین فرود آمد و محضر رسول خدا(صلی الله علیه و آله) مشرف شد و همان گفتار را تکرار کرد و رسول خدا(صلی الله علیه و آله) نیز برای بار دوم قبول نکردند و جبرئیل باز به آسمان بالا رفت و برای بار سوم محضر رسول خدا(صلی الله علیه و آله) مشرف شد و عرض کرد: پروردگارت سلام میرساند و بشارت میدهد که امامت و ولایت و وصایت را در نسل این مولود قرار میدهد.در این هنگام رسول خدا(صلی الله علیه و آله) فرمودند: راضی و خشنود شدم؛ سپس رسول خدا(صلی الله علیه و آله) این خبر را به فاطمه زهرا(علیها السلام) ابلاغ نمودند و حضرت فاطمه زهرا(علیها السلام) نیز در ابتدا قبول ننمودند تا اینکه رسول خدا(صلی الله علیه و آله) خبر دادند: خداوند امامت و ولایت و وصایت را در نسل این فرزند قرار داده است؛ و حضرت فاطمه زهرا(علیها السلام) نیز راضی شدند.» در این هنگام امام صادق(علیه السلام) آیۀ شریفه 15 سورۀ احقاف را تلاوت فرمودند: «پس در حالی که از مقتول واقع شدند آن فرزند کراهت داشت به او بار دار گردید و سپس در حالی که از اخبار جبرئیل به مقتول واقع شدن آن مولد کراهت داشت بار حمل را بر زمین نهاد و مجموع دوران حمل و شیرخوارگی آن طفل سی ماه بود …»سپس امام صادق(علیه السلام) اضافه فرمودند: «امام حسین(علیه السلام) از حضرت فاطمه زهرا(علیها السلام) و یا خانم دیگری شیر نخوردند بلکه رسول خدا(صلی الله علیه و آله) انگشت ابهامشان را در دهان امام حسین(علیه السلام) میگذاشتند و سید الشهداء(علیه السلام) غذای دو و سه روزشان را از انگشت حضرت میمکیدند. پس گوشت و خون امام حسین(علیه السلام) از گوشت و خون رسول خدا(صلی الله علیه و آله) روئید» (کامل الزیارات،باب16،ح4)برخی از نکات حدیث از این قرار است:1) خداوند متعال حضرات اهل بیت(علیهم السلام) را به والدین تعبیر نموده است بلکه بر اساس فرمایش امام رضا(علیه السلام) در مرو، اهل بیت(علیهم السلام) از پدر و مادرِ انسان مهربانتر و دلسوزتر هستند. 2) همانگونه که اهل بیت(علیهم السلام) همواره راضی به رضای الاهی هستند و خداوند با صراحت میفرماید: (وَ ما تَشاؤُنَ إِلاّ أَنْ يَشاءَ اللهُ) (انسان/30)؛ اگر رسول خدا(صلی الله علیه و آله) و اهل بیت(علیهم السلام) نیز از موضوعی راضی نباشند، خداوند متعال هرگز مقدّر نمیفرماید. و خداوند نیز راضی به رضای اهل بیت(علیهم السلام) است. و امیرالمؤمنین(علیه السلام) در این باره میفرمایند: «نحن إذا شئنا شاء الله و إذا کرهنا کره الله» (بحار، ج 26، ص 7) ما اهل بیت، اگر چیزی را اراده کنیم خداوند هم آن را اراده میکند. و اگر نپسندیم، خداوند هم نمیپسندد.3) کراهت حضرت فاطمه زهرا(علیها السلام) در اینجا بعد از تقدیر الاهی به معنای عدم سُرور است؛ زیرا کراهت در مقابل سرور است نه سخط و عدم رضایت؛ بلکه سخط است که در مقابل رضایت میباشد و عدم سرور از قتل اولاد امری طبیعی است.4) رسول خدا(صلی الله علیه و آله) و حضرت فاطمه زهرا(علیها السلام) از شهادت سید الشهداء(علیه السلام) در آینده مطلع بودند و بر اساس روایات متواتره امام حسین(علیه السلام) نیز مطلع شده بودند لذا امام حسین(علیه السلام) برای قیام و شهادت و احیای اسلام از مدینه به سمت مکه و سپس به سمت کوفه و در انتها به کربلا رفتند نه برای حکومت یا امر دیگری.5) رسول خدا(صلی الله علیه و آله) و حضرت زهرا(علیها السلام) برا حفظ امامت و ولایت و وصایت به جهت هدایت بشر این ایثار و فداکاری را قبول نمودند و این موضوع اهمیت والا و ویژۀ امامت را میرساند و به عبارتی امام حسین(علیه السلام) برای حفظ امامت، شهادت و اسارت خود و اصحاب و اهل بیتش را به جان خرید. 6) گوشت و پوست و خون امام حسین(علیه السلام) از رسول خداست و امام حسین(علیه السلام) نیز دین و اسم و رسم رسول خدا(صلی الله علیه و آله) را احیاء و جاویدان نمود و لذا رسول خدا(صلی الله علیه و آله) فرمودند: «حسين منّی و انا من حسين».«السلام علی من جعل ا لله الشفاء فی تربته، السلام علی من الاجابة تحت قبته، السلام علی من الائمة من ذريته»(زیارت ناحیه مقدسه امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف))
مجله ماهنامه امام شناسی شماره27
هیچ نظری وجود ندارد