اگر علی (علیه السلام) پسر پیامبر بود…
آیا اگر امام علی علیه السلام پسر پیامبر بود باز هم شیعه و سنی وجود داشت؟
باید توجه داشت که وجود دو فرقه شیعه و اهل سنت، ارتباطى با آنچه به عنوان فرزند پیامبر ذکر کرده اید ندارد. این اختلاف یک اختلاف مبنایى و ریشه اى است که به مسئله وصایت و ولایت بعد از پیامبر بر مى گردد. به عبارت دیگر این اختلاف، فکرى و عقیدتى است نه مربوط به شخص خاص و یا گروه خاص.
توضیح بیشتر: حقیقت آن است که اختلاف اساسى بین این دو فرقه، مربوط به صرف حکومت و فرمانروایى بعد از پیامبر نیست بلکه مربوط به وجود یک مقام به نام مقام ولایت و عصمت است که طبق نظر شیعه این مقام باید بعد از پیامبر وجود داشته باشد تا مرجع دینى امت پیامبر باشند و طبق نظر اهل سنت به این جایگاه و مقام معنوى و علمى نیازى نیست و در حقیقت مسئله خلافت و حکومت بعد از پیامبر، یکى از شئون و وظایف امامت مى باشد.
معلوم مى شود اگر هم على (ع) فرزند پیامبر مى بود طبق احتمالى که مطرح کرده اید احتمال بروز این اختلاف وجود داشت چرا که ممکن بود گروهى باز وجود عصمت و امامت را در فرزند پیامبر انکار کنند چرا که با وجود احادیث فراوان در فضیلت و بزرگى مقام حضرت زهرا (س) که دختر پیامبر بودند باز آن حضرت از حق مسلم خویش محروم شد. (این احادیث که درکتب اهل سنت فراوان یافت مى شود مثل این جمله: فاطمه سید نساء اهل الجنه) و بعلاوه تعدادى از امامان معصوم چون از نسل حضرت زهرا هستند فرزندان پیامبر محسوب مى شوند.
مناسب است در پایان مطلبى در مورد تاریخ شیعه آورده شود تا ریشه تاریخى این مسئله روشن تر گردد.
آنچه بر حسب تحقیقات علمى، به دور از عواطف تقلیدى و احساسات مذهبى به دست آمده، این است که شیعه در زمان رسول خدا (ص) به وجود آمده است و ایشان اوّل کسى هستند که این بذر را نشانده، پرورش داده و در تمام مراحل زندگىشان مواظب آن بودهاند.
اینک چند حدیث (از منابع اهل سنت) را از رسول خدا (ص) مى آوریم:
رسول خدا (ص) فرمودند: اى على تو و شیعیانت در کنار حوض بر من وارد مىشوید. (مجمع الزوائد، ج ۹، ص ۱۳۱ کنوز الحقائق، ص ۱۸۸، الاستیعاب، ج ۲، ص ۴۵۷)
اى على به زودى تو نزد خدا وارد مىشوى در حالى که شیعیان تو راضى و مورد رضایت خدا هستند و دشمنانت معذّب به عذابى سخت خواهند بود. (الصواعق المحرقه، ص ۹۳ مجمع الزوائد، ج ۹، ص ۱۳۱).
على و شیعه او، آنها در روز قیامت رستگارند. (کنوز الحقائق، ص ۹۲)
شیعه على، آنها رستگارند. (همان، ص ۸۲)
اى على، خدا تو و ذریّه تو و فرزندانت و اهل و شیعه تو و دوستان شیعه تو را آمرزید. همانا تو داراى قلب بزرگى هستى. (الصواعق المحرقه، ص ۹۶).
سیوطى در تفسیر قول خداى متعال که مىفرماید: آنهایى که ایمان آوردند و عمل صالح انجام دادند، آنها بهترین مردمند. مىگوید: ابن عساکر از جابر بن عبدالله روایت کرده است که گفت: نزد پیامبر (ص) بودیم پس على (ع) وارد شد. پیامبر (ص) گفت: سوگند به آن کسى که جانم در دست قدرت اوست، این على و شیعه او رستگارانند. و این آیه نازل شد: «انّ الّذین آمنوا و عملوا الصّالحات اولئک هم خیر البریّه» پس اصحاب پیامبر (ص) وقتى على (ع) مىآمد، مىگفتند: «خیر البریّه» آمد. (الدرّ المنثور)
این گونه احادیث فراوان در صحاح شش گانه اهل سنّت ذکر شدهاند و بر این نکته تصریح دارند که نبى اکرم (ص) نخستین کسى است که تشیع را به پاداشت و آن را ایجاد کرد و به پیروان امام على (ع)، صفات عالیه نسبت داده، آنان را به منزلت رفیع در بهشت بشارت داد.
اگر علی (علیه السلام) پسر پیامبر بود…. اگر علی (علیه السلام) پسر پیامبر بود…. اگر علی (علیه السلام) پسر پیامبر بود…. اگر علی (علیه السلام) پسر پیامبر بود…
هیچ نظری وجود ندارد