رفتار خلفاي عباسي نسبت به امام حسن عسکري×
خلفاي عباسي معاصر امام حسن عسکري×، آن حضرت را دشمن سرسخت و آشتي ناپذير حکومت خود به شمار ميآوردند، به ويژه با توجه به اطلاعاتي که درباره فرزند آن حضرت داشتند و ميدانستند که مهدي موعود# از نسل آن حضرت خواهد بود، از همان آغاز، آن بزرگوار را تحت نظر و مراقبت شديد گرفته، مورد اذيت و آزار قرار دادند.
معتزّ با آنکه دستش به خون دهمين خورشيد امامت آلوده شده و آن حضرت را مسموم کرده بود، از ظلم و ستم نسبت به فرزند بزرگوارش فروگذار نکرد. «احمد بن محمد بن عياش» ميگويد:
معتزّ، امام حسن عسکري× و ابوهاشم و گروهي از انقلابيون را در سال 258 هجري قمري به زندان افکند.([1]) و بر اساس نقل «ابن شهر آشوب»، امام را به «سعيد حاجب» سپرد تا او را به کوفه ببرد و در بين راه به دور از چشم مردم به شهادت برساند.
اين خبر وقتي به ياران امام رسيد بسيار متأثر شدند. امام× در نامهاي به آنان رفع نگراني کرد و به آنها مژده داد که آن خبر ناگواري که شنيدهايد، دامنگير خود معتزّ خواهد شد. سه روز بعد، وي از خلافت برکنار و کشته شد.([2])
[1]. بحارالانوار، علامه مجلسی، ج 50، ص311.
[2]. مناقب، ابن شهر آشوب، ج 4، ص331ـ332.
هیچ نظری وجود ندارد