داستان های عبرت انگیز از امام سجاد علیه السلام

خوف از خدا
به نقل ابوحمزه ثمالي ، امام سجاد (ع) فرمود: مردي با خانواده اش سوار بر كشتي شد كه به وطن برسند، كشتي در وسط دريا درهم شكست و همه سرنشينان كشتي غرق شده و به هلاكت رسيدند، جز يك زن ( كه همسر همان مرد بود) او روي تخته پاره كشتي چسبيده و امواج ملايم دريا آن تخته را حركت داد تا به ساحل جزيره اي آورد، و آن زن نجات يافت و به آن جزيره پناهنده شد. اتفاقا در آن جزيره راهزني بود بسيار بي حيا و بي باك ، ناگاه زني را بالاي سرش ديد و به او گفت : تو انساني يا جني ؟ آن زن جريان خود را بازگو كرد، آن مرد بي حيا با آن زن به گونه اي نشست كه با همسر خود مي نشيند، و آماده شد كه با او زنا كند. زن لرزيد و گريه كرد و پريشان شد. او گفت : چرا لرزان و پريشان هستي ؟ زن با دست اشاره به آسمان كرد و گفت افرق من هذا: از اين (يعني خدا) مي ترسم . مرد گفت : آيا تاكنون چنين كاري كرده اي ؟زن گفت : نه به خدا سوگند. مرد گفت : تو كه چنين كاري نكرده اي ، و اكنون نيز من تو را مجبور مي كنم ، اين گونه از خدا مي ترسي ، من سزاوارترم كه از خدا بترسم . همانجا برخاست و توبه كرد و به سوي خانواده اش رفت و همواره در حال توبه و پشيماني بسر مي برد. تا روزي در بيابان پياده حركت مي كرد، در راه به راهب ( عابد مسيحيان) برخورد كه او نيز به خانه اش مي رفت ، آنها همسفر شدند، هوا بسيار داغ و سوزان بود، راهب به او گفت : دعا كن تا خدا ابري بر سر ما بياورد تا در سايه آن ، به راه خود ادامه دهيم . گنه كار گفت : من در نزد خود كار نيكي ندارم تا جرئت به دعا و درخواست چيزي از خدا داشته باشم . راهب گفت : پس من دعا مي كنم تو آمين بگو. گنه كار گفت : آري خوب است .راهب دعا كرد و او آمين گفت ، اتفاقا دعا به استجابت رسيد و ابري آمد و بالاي سر آنها قرار گرفت و سايه اي براي آنها پديد آورد، هر دو زير آن سايه قسمتي از روز را راه رفتند تا به دو راهي رسيدند و از همديگر جدا شدند، ولي چيزي نگذشت كه معلوم شد ابر بالاي سر آن جوان گنه كار قرار گرفت و از بالاي سر راهب رد شد. راهب نزد آن جوان آمد و گفت : تو بهتر از من هستي ، و آمين تو به استجابت رسيده نه دعاي من ، اكنون بگو بدانم چه كار نيكي كرده اي ؟ آن جوان ، جريان آن زن و توبه و خوف خود را بيان كرد، راهب به راز مطلب آگاه شد و به او گفت : غفرلك ما مضي حيث دخلك الخوف فانظر كيف تكون فيما تستقيل . گناهان گذشته ات به خاطر ترس از خدا آمرزيده شد، اكنون مواظب آينده باش .منبع: داستان دوستان
سه مصيبت بزرگ
مردي به محضر امام سجاد(ع) آمد، و از حال و روزگار دنياي خود شكايت كرد، امام سجاد(ع) فرمود: مسكين ابن آدم ، له في كلّ يوم ثلاث مصائب لايعتبر بواحدة منهن ، و لو اعتبر لهانت المصائب و امر الدنيا… : بيچاره انسان كه در هر روز، دستخوش سه مصيبت است كه از هيچيك عبرت نمي گيرد، در صورتي كه اگر عبرت مي گرفت ، مصائب دنيا براي او آسان مي شد. 1 هر روز كه از عمر او مي گذرد از عمر او كاسته مي گردد، در صورتي كه اگر از مال او چيزي كاسته مي شد قابل جبران بود، ولي كاهش عمر قابل جبران نيست . 2 هر روز، رزقي كه به او مي رسد اگر از راه حلال باشد، حساب دارد، و گرنه عقاب دارد (و اين حساب و عقاب در دادگاه الهي در انتظار او است .) 3 مصيبت سو از همه بزرگتر است ، و آن اينكه هر روز كه از عمر انسان مي گذرد، به همان اندازه به آخرت نزديك مي گردد، ولي نمي داند كه رهسپار بهشت است يا دوزخ ؟ اگر براستي در فكر اين سه مصيبت باشد، گرفتاريهاي مادي ، در برابر آنها ناچيز است و آسان خواهد شد.منبع: داستان دوستان
گناه نا اميدي
هشام بن سالم گويد: امام سجاد (عليه السلام) در مكه مشغول طواف بود، ناگهان در يك ناحيه مسجد جمعيتي را ديد، پرسيد اين جمعيت براي چه در آنجا جمع شده اند؟ عرض كردند: محمد بن شهاب زهري عقلش را از دست داده و با هيچ كس سخن نمي گويد، بستگانش او را از خانه بيرون آوردند تا شايد مردم را ديد سخن بگويد، وقتي كه طواف امام سجاد (عليه السلام) تمام شد نزد زهري آمد و فرمود: چرا چنين هستي ؟ زهري عرض كرد: فرماندار شدم و در خون (فردي) شركت نموده ام ، اينك از خوف خدا به اين حال كه مي بيني افتاده ام . امام فرمود: من در مورد تو از اينكه نااميد از رحمت خدا شده اي ، بيشتر از آنچه انجام داده اي ترس دارم . سپس فرمود: برو ديه (و خونبهاي) فردي را كه در قتل او دست داشتي بپرداز. زهري عرض كرد: اين كار را كردم ولي اولياء مقتول نمي پذيرند. امام فرمود ديه را در ميان كيسه اي بگذار و ببند، و منتظر بمان تا وقت نماز، و در آن هنگام آن را به خانه اولياء مقتول بيفكن .منبع: داستان صاحبدلان
ضمانت آهو
امام باقر(ع) فرمود: من و گروهي در حضور پدرم امام سجاد(ع) بوديم ، ناگهان آهوئي از صحرا آمد و در چند قدمي پدرم ايستاد و ناله كرد. حاضران به پدرم گفتند چه مي گويد؟ پدرم فرمود: مي گويد: بچه ام را فلاني صيد كرده ، از روز گذشته تا حال شير نخورده ، خواهش مي كنم آن را از او گرفته و نزد من بياور تا به او شير بدهم . امام سجاد(ع) شخصي را نزد صياد فرستاد و به او پيام داد آهو بچه را بياور، آهو بچه را آورد، آهوي مادر تا بچه اش را ديد چند بار دستهايش را به زمين كوبيد و آه جانكاه و غم انگيزي كشيد و بچه اش را شير داد. سپس امام سجاد(ع) از صياد خواهش كرد كه بچه آهو را آزاد كند، صياد قبول كرد، امام آهو بچه رااز او گرفت و به مادرش بخشيد، آهو با همهمه خود سخني گفت و همراه بچه اش به سوي صحرا رفتند. حاضران به امام سجاد(ع) گفتند :آهو چه گفت ؟ امام فرمود: براي شما در پيشگاه خدا دعا كرد و پاداش نيك از براي شما طلبيد.منبع: داستان دوستان