تاریخ انتظار و شکیبایی ما به آن ظلمی که در عاشورا بر ما رفته است برمی گردد. به آن تیرها که از کمان قساوت برخاست و برگلوی مظلومیت نشست، به آن سم اسب های کفر که بدن های پاک را مشبک کرد، به آن جنایتی که دست و پای مردانگی را برید. از آن زمان تاکنون ما به آب حیات انتظار زنده ایم. انتظار ظهور منتقم خون حسین (ع) و همه ی مظلومان پهنه ی خاک. تاریخ استقامت ما، از آن زمان هم دورتر می رود. از عاشورا می گذرد و به بعثت پیامبر اکرم (ص) می رسد. او که در مقابل همه ی جهل و ظلم و کفر و شرک و عناد و فسادی که جهان آن زمان را، پوشانده بود وعده می فرمود :«کسی خواهد آمد که نامش نام من، کنیه اش کنیه ی من، لقبش، لقب من، دوازدهمین وصی من خواهد بود و جهان را از توحید و عدل و داد پر خواهد کرد. »اما تاریخ صبر و انتظار و بردباری ما را وسعتی است از هابیل تاکنون و تا برخاستن فریاد جبرئیل در زمین و آسمان و آوردن مژده ی ظهور امام زمان (عج).آری ! در آن زمان هستی حیاط خواهد یافت؛ عشق پر و بال خواهد گشود و در رگ های خشکیده ی علم، خون تازه خواهد دوید. پشت هیولاهای ظلم و جهل با خاک، انس جاودان خواهد شد. انسان بر مرکب رشد خواهد نشست و عروج را زمزمه خواهد کرد.در جلد ۱۳ کتاب « بحار الانوار » از حضرت محمد (ص) این گونه نقل گردیده است :«سوگند به خدایی که مرا به نبوت برگزیده، مردم از نور رهبری او در دوران غیبتش بهره می گیرند؛ همانند بهره گرفتن از خورشید به هنگام قرار گرفتن پشت ابرها.»اشعه ی نامرئی وجود مقدس امام زمان (ع) به هنگامی که در پشت ابرهای غیبت نهان است، دارای آثار گوناگون و متعددی است که به برخی از آن ها اشاره می شود :
۱٫امید بخشیدن به جامعه در میدان نبرد، تمام کوشش گروهی از رزمندگان فداکار این است که پرچم حق را به اهتزاز در آورند چرا که برقرار بودن پرچم حق، موچب دلگرمی سربازان و تلاش و کوشش مستمر آنان است. وجود فرمانده ی لشکر در مقر فرماندهی حتی اگر ساکت و خاموش باشد، خون گرم و پرحرارتی در عروق رزمندگان به حرکت می درآورد. شیعه نیز طبق عقیده ای که به وجود امام زنده دارد هر چند او را در میان خود نمی بیند، ولی خود را تنها نمی داند.او همواره انتظار بازگشت آن یار سفر کرده را می کشد؛ انتظاری سازنده و اثر بخش و حرکت آفرین. اثرات روانی این طرز تفکر در زنده نگه داشتن امید در جامعه و وادار ساختن افراد به خودسازی، کاملاً مشهود است.
۲٫ پاسداری از دین خدا و آیین حق همیشه باید در میان مسلمانان کسی باشد که مفاهیم و تعالیم اسلام را در شکل اصلی اش حفظ و برای آیندگان نگهداری کند و حفظ این آیین اصیل، تنها به وسیله ی یک پیشوای معصوم در سطح جهانی امکان پذیراست؛ خواه این پیشوا آشکار باشد یا پنهان. سینه ی امام و روح بلندش مخزن حفظ اسناد آیین الهی است تا دلایل الهی و نشانه های روشن پروردگار باطل نگردد و به خاموشی نگراید.
۳٫ تربیت گروه شایستگان معنی غیبت امام (ع) این نیست که او به شکل یک روح نامرئی یا اشعه های ناپیدا در می آید، بلکه او از یک زندگی طبیعی برخوردار است و به طور ناشناخته در میان همین انسان ها رفت و آمد دارد ودل های بسیار آماده را بر می انگیزد و در اختیار می گیرد و بیش از پیش آماده می کند و می سازد. افراد مستعد به تفاوت میزان استعداد و شایستگی خود توفیق درک و سعادت رؤیت آن حضرت را پیدا می کنند؛ برای نمونه می توان به نام بزرگانی چون « محقق اردبیلی » و « سید بحر العلوم » و… اشاره کرد.
۴٫ نفوذ گسترده ی معنوی وجود امام (ع) در پشت ابرهای غیبت نیز این اثر را دارد که از طریق اشعه ی نیرومند و پر دامنه ی شخصیت خود، دل های آماده را در نزدیک و دور تحت تأثیر جذبه ی مخصوص قرار داده و به تربیت و تکامل آن ها می پردازد و از آن ها انسان هایی کامل تر می سازد و ما قطب های مغناطیسی زمین را با چشم خود نمی بینیم ولی اثر آن ها روی عقربه های قطب نما در دریاها، راهنمای کشتی هاست. وجود امام زمان (ع) نیز در زمان غیبت با امواج جاذبه ی معنوی خود افکار و جان های زیادی را که در دور یا نزدیک قرار دارند هدایت می کند و از سرگردانی رهایی می بخشد.
۵٫ ترسیم اهداف آفرینش این جهان و تمام مواهب آن از دیدگاه یک فرد خداپرست که با مفاهیمی چون علم و حکمت خداوند آشناست، برای صالحان و پاکان آفریده شده است. باغبان آفرینش جهان پهناور هستی به خاطر همین گروه که در رأس آن وجود مقدس امام (ع) است فیض و مواهب خود را هم چنان ادامه می دهد. در حدیثی آمده است :«مردم از برکت وجود حجت و نماینده ی الهی روزی می برند و به خاطر هستی او آسمان و زمین برپاست ».
۶٫ نظارت بر اعمال شیعیان طبق اعتقاد عمومی شیعه که در روایات بسیار زیادی در منابع مذهبی آمده است، امام(ع) به طور مداوم در دوران غیبت مراقب حال پیروان خویش است و طبق یک الهام الهی از وضع اعمال آن ها آگاه می گردد و به تعبیر روایت، همه هفته، برنامه ی اعمال آن ها به نظر او می رسد و از چگونگی رفتار و کردار و گفتار آن ها آگاه می گردد.
منبع:نشریه موعود نوجوان، شماره ۲۶٫
هیچ نظری وجود ندارد