امام حسین (علیه السلام) از دیدگاه بزرگان، اندیشمندان و مستشرقین غیر مسلمان
۱ . انگرى، کابریلبه عوض اینکه واقعه کربلا، موجب ترس طرفداران حسین (ع) و على (ع) شود، شجاعتشیعیان را برانگیخت و آنان را به گرفتن انتقام تهییج کرد . (۱)۲ . ایروینگ، واشنگتن مورخ آمریکایىدر زیر آفتاب سوزان سرزمین خشک و در روى ریگهاى تفدیده عراق، روح حسین فناناپذیر است ; اى پهلوان، و اى نمونه شجاعت واى شهسوار من، اى حسین! (۲)۳ . بر و کلمان، کارل خاورشناس و محقق آلمانىشهادت حسین (ع) علاوه بر نتایج و اثرات سیاسى، موجب تحکیم و اشاعه مذهب شیعه گردید و این مذهب مرکز و مظهر تمایلات ضد عرب شد . (۳)۴ . برون، ادوارد مورخ و دانشمند انگلیسىبه عقیده ما دسته شیعه یا طرفداران على (ع) به قدر کافى هیجان و از خود گذشتگى نداشتند، ولى پس از حادثه کربلا قضیه دگرگون شد و تذکار زمین کربلا که به خون فرزند پیامبر آلوده بود و یادآورى عطش سخت وى و نعش نزدیکانش که اطرافش روى زمین ریخته بود، کافى بود که عواطف سستترین مردم را به هیجان آورد و روحها را غمگین سازد . چنانچه به رنج و خطر و حتى نسبتبه مرگ بى اعتنا شوند . (۴)۵ . پطروشفسکى، ایلیا پاولویچ مورخ بزرگ روسىحسین (ع) در پیکار نابرابر پس از آن که ۳۳ زخم نیزه و ۳۴ زخم شمشیر بر او وارد آمد از پاى در آمد . هم رزمان وى نیز کشته شدند . . . (۵)۶ . توندول، بورشو تامداسشهادت حسین (ع) از همان زمان که طفلى بیش نبودم، در من تاثیر عمیق و حزن آورى مىبخشید . من اهمیتبر پاداشتن این خاطره بزرگ تاریخى را مىدانم . این فداکارىهاى عالم از قبیل شهادت امام حسین (ع) سطح بشریت را ارتقاء بخشیده است و خاطرهى آن شایسته است همیشه بماند و یادآورى شود . (۶)۷ . توین بى، ارنولد، جوزف فیلسوف و مورخ انگلیسىمعاویه یکى از قریشىهاى مقتدر نسل خودش بود . حضرت على (ع) نتوانستبا ریاکارىهاى سیاسى او مقابله کند لذا او و پسرش حسین (ع) نوه پیامبر مظلومانه به شهادت رسیدند . (۷)۸ . جمس فردریکدرس امام حسین (ع) و هر قهرمان شهید دیگر این است که در دنیا اصول ابدى عدالت و ترحم و محبت وجود دارد که تغییرناپذیرند . همچنین مىرساند که هر گاه کسى براى این صفات ابدى مقابله کند و بشر در راه آن پافشارى نماید، آن اصول همیشه در دنیا باقى و پایدار خواهد ماند . (۸)۹ . جوزف، رینو متشرق فرانسوى و مؤلف کتاب اسلام و مسلمینشیعه دین خود را با شمشیر پیش نبرده، بلکه با نیروى تبلیغ و دعوت پیشرفت کرده و اهتمام آنها به برگزارى مراسم سوگوارى موجب شده که تقریبا دو ثلث مسلمانان و بلکه جماعت از هنود و مجوس و سایر مذاهب نیز با آنان در عزاى حسین (ع) شرکت کنند . (۹)۱۰ . دیکنس، چارلزاگر منظور امام حسین (ع) جنگ در راه خواستههاى دنیایى خود بود، من نمىفهمم چرا خواهران و زنان و اطفالش به همراه او بودند . پس عقل چنین حکم مىکند که او فقط به خاطر اسلام فداکارى کرد . (۱۰)۱۱ . دو کبرى، موریس اندیشمند فرانسوىپیروان حسین به واسطه عزادارى حسین مىدانند که پستى و زیر دستى استعمار و استثمار را نباید قبول کنند، زیر شعار پیشرو و آقاى آنها تن ندادن زیر بار ظلم و ستم بود . (۱۱)۱۲ . زیدان، جرجى نویسنده مسیحى لبنانىپس از رحلت پیامبر . . . حب جاه و مال بر فضایل اخلاقى، فایق آمد و افکار و آراى آل على (ع) در میان چنان مردمى بى اثر ماند . چنانکه مردم کوفه به خاطر جاه و مال بیعتى را که با حسین بن على (ع) کرده بودند، در هم شکستند و به این نیز اکتفا نکرده، او را کشتند . (۱۲)۱۳ . طوماس، مان متفکر آلماناگر بین فداکارى مسیح و حسین (ع) مقایسه شود، حتما فداکارى حسین پر مغزتر و با ارزشتر جلوه خواهد نمود . زیر مسیح روزى که آماده براى فدا شدن گردید زن و فرزند نداشت و در فکر آنان نبوده که بعد از او به چه سرنوشتى دچار خواهند آمد . امام حسین (ع) زن و فرزند داشت و بعضى از آنها کودک خردسال بودند و احتیاج به پدر داشتند . (۱۳)۱۴ . فریشلر، کورت مورخ بزرگ آلمانىامام حسین (ع) در فداکارى قدم را از حدود فدا کردن خود برتر نهاد و فرزندانش را هم فدا کرد . . . تصمیم ثابتحسین (ع) براى فداکارى مطلق نه ناشى از لجاجتبود نه معلول هوى و هوس و او با پیروى از عقل، مصمم شده بود که به طور کامل فداکارى کند تا این که مجبور نشود بر خلاف پر نسیب (عقیده، آرمان والا) خود به وسیله سازش کارى با یزید بن معاویه و زندگى ادامه دهد .مىدانیم که حسین (ع) خود را براى کشته شدن آماده کرده بود و او که عزم داشتخویش را فدا نماید، چرا توقف نکرد تا به قتلش برسانند و چرا دایم اسب مىتاخت و شمشیر مىانداخت . . . . حسین (ع) دست روى دست گذاشتن و توقف براى کشته شدن را دور از مردانگى و جهاد در راه پر نسیب خود مىدانست در نظر حسین (ع) در همانجا توقف کردن و گردن بر فضا دادن، تا این که دیگران نزدیک شوند . تا او را به قتل برسانند . خودکشى محسوب مىشود، یک مرد دلیر و با ایمان خودکشى نمىکند . (۱۴)۱۵ . کارلایل، توماس دانشمندى بزرگ انگلیسىبهترین درسى که از تراژدى کربلا مىگیریم این است که، حسین و یارانش ایمان استوار به خدا داشتند . آنان با عمل خود روشن کردند که تفوق عددى در جایى که حق و باطل روبرو مىشوند اهمیت ندارد . پیروزى حسین با وجود اقلیتى که داشت موجب شگفتى من است . (۱۵)۱۶ . گاندى، مهاتما رهبر انقلاب بزرگ هندوستانمن زندگى امام حسین (ع) آن شهید بزرگ اسلام را به دقتخواندهام و توجه کافى به صفحات کربلا نمودهام، بر من روشن شده است که اگر هندوستان بخواهد یک کشور پیروز گردد، بایستى از سر مشق امام حسین (ع) پیروى کند . (۱۶)۱۷ . گبن، مسیوفاجعه کربلا و مصیبتى که بر حسین بن على (ع) وارد شده، بعد از قرنها متمادى و اقالیم خیلى دور دستحس شفقت و همدردى خون سردترین و دل سختترین خواننده را تحریک نموده و منقلبش مىسازد . (۱۷)۱۸ . مادام، انگلیسى از نویسندگان دائره المعارف قرن نوزدهم فرانسهبزرگترین دلیل بر اثبات مظلومیت امام حسین (ع) مسلمانها قربانى دادن بچه شیر خوارهاش بود که در هیچ تاریخى سابقه ندارد بچه شیرخوارى را براى طلب آب (بى قیمت و قد) بیاورند و آن قوم دغا عوض دادن آب، او را طعمه تیر جفا قرار دادند . این عمل دشمن اثبات مظلومیتحسین (ع) را نمود و به همین نیروى مظلومیتبساط عزت خاندان مقتدر بنى امیه را برچید و رسواى عالمشان نمود . در اثر جانبازىهاى او و اهل بیتبزرگش دین محمد صلى الله علیه وآله حیات نوینى بخود گرفت . (۱۸)۱۹ . ماساریک، توماس کشیش متفکر اروپایىگرچه کشیشان ما هم از ذکر مصائب حضرت مسیح مردم را متاثر مىسازند، ولى آن شور و هیجانى که در پیروان حسین (ع) یافت مىشود در پیروان مسیح یافت نخواهد شد . گویا سبب این باشد که مصائب مسیح در برابر مصائب حسین مانند پر کاهى است در مقابل یک کره عظیم پیکر . (۱۹)
پی نوشت :
۱ . على و حسین دو قهرمان اسلام: گابریل انکرى، ترجمه فروغ شهاب، کتاب فروشى زوار، تهران، بى تا، ص ۲۸۲ .۲ . درسى که حسین (ع) به انسانها آموخت، سید عبدالکریم هاشمى نژاد، ص ۴۵۱ .۳ . تاریخ ملل و دول اسلامى: کارل بروکلمان، ترجمه هادى جزایرى، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، تهران ۱۳۶۴، ص ۱۰۸ .۴ . عظمتحسین بن على (ع) ، تالیف ابوعبدالله زنجانى، ص ۴۴ .۵ . اسلام در ایران، ایلیا پاولویچ پطروشفسکى، ترجمه کریم کشاورز، پیام، تهران، ۱۳۵۴، ص ۵۴ .۶ . درسى که حسین (ع) به انسانها آموخت، ص ۴۴۸ .۷ . تاریخ تمدن: ارنولد توین بى، ترجمه یعقوب آژند، مولى، تهران، ۱۳۶۸، چاپ سوم، ص ۴۵ .۸ . درسى که حسین به انسانها آموخت، ص ۴۴۹ .۹ . پرتویى از عظمتحسین (ع) ، لطف الله صافى، ۴۴۰ .۱۰ . درسى که حسین (ع) به انسانها آموخت، ص ۴۴۸ .۱۱ . همان، ص ۴۵۱ .۱۲ . تاریخ تمدن اسلام، جرجى زیدان، ترجمه على جواهر کلام، امیر کبیر، تهران، ۱۳۷۲، چاپ هشتم، ص ۶۵ .۱۳ . تحریفشناسى عاشورا در پرتو امامشناسى، داود الهامى، مکتب اسلام، قم ۱۳۷۸، ص ۱۳۰ .۱۴ . امام حسین (ع) و ایران، کورت فریشلر ترجمه ذبیح الله منصورى، جاودان، تهران، ۱۳۵۵، چاپ دوم، ص ۴۴۴ .۱۵ . درسى که حسین به انسانها آموخت، ص ۴۴۸ .۱۶ . همان، ص ۴۴۷ .۱۷ . تاریخ اسلام و عرب، امیر على، ص ۹۳ .۱۸ . چهره درخشان حسین بن على (ع) ، على ربانى خلخالى، ص ۱۳۴ .۱۹ . درسى که حسین (ع) به انسانها آموخت، ص ۴۵۱ .منبع:ماه نامه کوثر
هیچ نظری وجود ندارد