رویکرد حجت الاسلام دکتر سلیمانی اردستانی در مسائل اعتقادی و تاریخی به پرسش های زیادی دامن زده است. این سیاهه نیز به نوبه خود پرسشی را از زاویه دیگر مطرح می کند که امید است به آن پاسخ داده شود. قبل از طرح پرسش بیان مقدماتی ضروری است که به آنها اشاره می کنیم.
شیعه در تعریف خاص به گونه ای که تنها مذهب اثنی عشری را در بر بگیرد به جماعتی اطلاق می شود که اعتقاد به امامت امام علی (ع) و یازده فرزند او به طریق منصوص از رسول خدا (ص) داشته باشند و آنها را معصوم و حجت شرعی بدانند و در تمام مسائل فقهی، کلامی و اعتقادی به امامان خود رجوع کنند.
علمای شیعه نیز کسانی هستند که مذهب شیعه را آنچنان که با دست رسول خدا (ص) و ائمه هدی (ع) غرس شده است بیآموزند و سپس به انحای مختلف به تبلیغ، تبیین و گسترش آن بپردازند. چه همه مکاتب و مذاهب الهی و بشری دارای تشکیلات سازمانی برای آموزش و پرورش متخصصان و تبیین و تبلیغ اعتقادات خود هستند.
اما لباس روحانیت امروز به لحاظ نزدیک بودن به لباس رسول خدا (ص) برای عالمان شیعه عَلم شده است. پوشیدن این لباس خاص بدین معناست که فرد به باورهای اعتقادی شیعه ایمان داشته، سالیان مدیدی از عمر خویش را صرف یاد گرفتن آموزه های آن کرده و نهایتا به مراتبی از علم و تقوا رسیده است که در خود شایستگی پوشیدن این لباس مقدس را احساس کرده و آن را پوشیده است.
لباس روحانیت در وهله اول ذهن هر بیننده را به این حقیقت بدیهی منتقل می کند که حامل این لباس مرد دین است، مبلغ مذهب است، مدافع حریم ولایت است، فدایی سنگر امامت است، نگهبان اصول اعتقادی شیعه است، پاسدار حقانیت مذهب جعفری است، عزادار مظلومیت ائمه اطهار (ع) است و …
حال با این مقدمه از جناب آقای اردستانی می پرسیم، حضرتعالی که به بسیاری از باورهای مسلم شیعی مانند امامت ائمه معصومین (ع) عقیده ندارید و یا به فرمایش خودتان در اطراف این مهم تحقیق و تفحص نکرده و به حقانیت آنها نرسیده اید و یا در مسائل و موضوعات عدیده تاریخی که جزو حیثیت شیعه است، دارای نقد و نظرید، چرا به لباس روحانیت ملبس شدید؟ آیا بهتر نبود پس از حل این مسائل که بعضا ارکان مذهب شیعه را شکل می دهد، لباس روحانیت را می پوشیدید؟ و آیا بهتر نیست هم اینک که مبتلا به شکاکیت در اطراف موضوعات اساسی آن شده اید، این لباس را از تن به در آورید؟ چه اصراری است وقتی واجد باورهای شیعه نیستید، حامل لباس مبلغان آن باشید؟ آیا این یک تناقض آشکار نیست؟ حضرتعالی که خود را صریح و صادق معرفی می کنید، چه نسبتی میان لباس علمای شیعه ـ که اعتقادات و اهداف مشخصی دارند ـ با افکار و اندیشه های خود می بینید؟ به راستی صداقت در کجای این زیست دوگانه نهفته است؟
هیچ نظری وجود ندارد