زندگی امام مهدی (علیه السلام) شامل سه دورهی پر فراز و نشیب است:
۱- دورهی اختفااین دوره از هنگام تولد حضرت (۲۵۵ ه ق) تا رحلت امام عسکری (علیه السلام) (۲۶۰ ه ق) است. در مدت این پنج سال، حضرت در دوران پدر بزرگوار خود زندگی میکردند.امام عسکری (علیه السلام) در این دوره، دو وظیفهی اساسی و حساس را عهدهدار بودند؛ یکی حفظ فرزندشان از گزند خلفای عباسی، و دیگری اثبات وجود ایشان و اعلام امامتشان به عنوان امام دوازدهم. آن حضرت از عهدهی هر دو کار به بهترین شکل برآمدند؛ هم فرزندشان را حفظ کردند و هم در فرصتهای مناسب ایشان را به یاران و دوستان خود معرفی نمودند، اما به علت وجود اختناق شدید حکومت «عباسیان» تنها تعداد اندکی از یاران صدیق امام عسکری (علیه السلام) مانند «ابوهاشم جعفری»، «احمد بن اسحاق» و «حکیمه» و «خدیجه» و عمههای امام یازدهم (علیه السلام)از ولادت آن حضرت آگاه بودند.معاویه بن حکیم و محمّد بن ایوب بن نوح و محمّد بن عثمان عمری نقل میکنند: چهل تن از شیعیان نزد امام عسکری (علیه السلام) گرد آمدیم، آن حضرت فرزندشان را به ما نشان دادند و فرمودند: «این امام شما پس از من و جانشین من است، از او پیروی کنید و از گرد او پراکنده نگردید که هلاک میشوید و دینتان تباه میگردد، این را هم بدانید که پس از امروز او را نخواهید دید.»1
۲- دوران غیبتاین دوران شامل غیبت صغری و غیبت کبری است و از هنگام شهادت امام یازدهم (علیه السلام) شروع میشود و تا هر زمان که به ارادهی خداوند ظهور کنند، ادامه خواهد یافت.
۳- عصر ظهورپس از طی شدن دوران غیبت و به خواست پروردگار جهان، امام دوازدهم (علیه السلام)ظهور خواهد فرمود و دنیا را سرشار از خوبیها و زیباییها خواهد کرد. هیچکس زمان ظهور آن موعود منتظر را نمیداند و از امام عصر (علیه السلام)روایت شده است: «کسانی که برای ظهور، زمانی تعیین کنند، دروغگو هستند.»
پی نوشت:
۱٫ شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ص ۴۳۵ / علامه مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۲۵ .
هیچ نظری وجود ندارد