نام کتاب: سیمای شیعه از نگاه اهلبیت(ع)
مؤلف: حجت الاسلام والمسلمین سید جعفر صادقی فدکی
ناشر: انتشارات مجمع جهانی شیعهشناسی
تعداد صفحات: ۵۹۲
قطع: وزیری ـ گالینگور
این کتاب که با مقدمهی جامع استاد انصاری بویراحمدی آغاز میشود، در سه فصل تدوین گردیده است.
فصل اول با عنوان «مبدأ و پیدایش شیعه»؛ به بررسی معنای لغوی و اصطلاحی شیعه و علل پیدایش آن میپردازد. در ادامه مؤلف با مطرح نمودن احادیثی چون: حدیث یوم الدار، حدیث منزلت، حدیث سفینه و احادیث خلفای دوازدهگاه و نیز آیاتی مانند آیه مودت، ولایت و آیهی اولی الأمر به بیان خلافت بلافصل حضرت علی(ع) از دیدگاه قرآن و پیامبر اکرم(ص) پرداخته است. در پایان این فصل هم با بررسی اجمالی حدیث غدیر، نکات اساسی این حدیث گرانقدر را در مورد ولایت و خلافت بلافصل امیرالمؤمنین(ع) را به رشتهی تحریر در آورده است.
فصل دوم که تحت عنوان «فضایل و پاداشهای شیعه» مطرح گردیده است به بررسی فضائل شیعه در قرآن و فضایل شیعه در روایات پرداخته است و با توجه به آیات و روایات ثابت میکند که شیعیان بهترین مخلوقات خدایند و وارد جهنم نمیشوند و در بهشت در جایگاه و درجهی اهلبیت(ع) قرار دارند.
فصل سوم که به «اوصاف و ویژگیهای شیعه» میپردازد به ضمن بیان اینکه ولایت و محبت اهلبیت(ع) شرط پذیرش زکات، به جا آوردن حج و امر به معروف و نهی از منکر میپردازد و میزان اهمیت تولی و تبری، امانتداری، صله رحم و رعایت حقوق دیگران و… را در شیعه بودن متذکر میشود.
چکیده:
امام صادق(ع) در روایتی میفرماید: روزی با پدرم به مسجد پیامبر(ص) رفتیم. ناگاه بین قبر و منبر پیامبر(ص)، نگاه پدرم به گروهی از شیعیان افتاد. جلو رفت و به آنان سلام کرد. سپس فرمود: به خدا سوگند من شما را دوست دارم، حتی سوتیان را دوست دارم، لیکن اگر به پیشوایی اقتدا میکنید باید اعمال او را انجام بدهید.
به راستی پیشوایان و مقتدایان شیعه چگونه بودند؟ و پیروان و شیعیان آنان باید چگونه باشند و چه اوصاف و ویژگیهایی داشته باشند؟
اهلبیت و پیشوایان معصوم شیعه(ع) به تمام معنا بندهی خدا و پیرو دستورات او بودند، آنچه را خداوند به بندگانش فرمان داده، انجام میدادند و از آنچه آنان را نهی کرده، پرهیز میکردند و در انجام همهی اعمال نیک، سرآمد عصر خود، بلکه همهی جهانیان بودند.
در این نوشتار سعی شده تا برخی از مهمترین اوصاف و ویژگیهای پیروان اهلبیت(ع) که خود این خاندان برای شیعیانشان ذکر کردهاند فهرستوار و در معرفی کتاب بیان گردید.
توضیح مفصلی داده شود تا پیروان این خاندان ـ که خداوند آنان را از نعمت عظیم ولایت و محبت اهلبیت(ع) بهرهمند ساخته ـ با اوصاف و ویژگیهایی که پیشوایانشان برای آنان بیان کردهاند آشنا شوند و بدانند که بر خلاف برخی پندارهای عوامانه، پیروی از این خاندان، تنها با ادعای داشتن ولایت آنان محقق نمیشود، بلکه افزون بر دارا بودن این ویژگی، برخورداری از صفات مذکور نیز لازم است.
در فصل سوم؛ اسماعیلیه از نگاه منابع تاریخی، آغاز کار حسن صباح و جانشینان او مورد تحقیق و تتبع قرار گرفته است.
در فصل چهارم، مطالبی دربارهی تشیع در دوره ایلخانان، رشد تشیع در دوره غازان خان و نهضت سربداران خراسان و گرایشات شیعی آنان میخوانیم.
فصل پنجم؛ به سربداران و مذهب تشیع و ظهور سربداران اختصاص یافته است.
بخش سوم؛ با عنوان «رسمیت بخشیدن به تشیع دوازده امامی در ایران» جلب توجه میکند و دارای دو فصل است.
در فصل اول، مؤلف دربارهی «صفویان و رسمیت بخشیدن به تشیع دوازده امامی در ایران» به بحث و بررسی تاریخی پرداخته است و سیاست مذهبی صفویان را مورد بررسی قرار میدهد.
در فصل دوم با مطالبی چون: گرایش تصوف به تشیع در ایران، تصوف و تلاقی آن با تشیع در ایران و سرزمین آناتولی نقطه تلاقی تشیع و تصوف آشنا میشویم.
در بخش نتیجهگیری و پیشنهادات؛ ابتدا این نتیجه گرفته میشود که فرایند شگلگیری تشیع در ایران بر خلاف تصور عدهای که آن را به دورهی صفویه نسبت میدهند، یک فرآیند طولانی مدت و تکاملی است و در طول سالیان متمادی عوامل متعددی موجب رونق و رشد تشیع در ایران شده است که از میان آنها سهم بعضی از عوامل مانند: رفتار عطوفتآمیز و انسانی امام علی(ع) با ایرانیان ساکن سرزمینهای خلافت (موالی) پررنگتر است، سپس در قسمت پیشنهادات، مؤلف تحقیق در چند محور را که ضروری میداند بیان میکند که من جمله عبارتند از: بررسی نقش علمای شیعه در ترویج تشیع در ایران، بررسی چگونگی تنظیم و تدوین فرهنگ فقهی و حدیثی شیعه و نیز تکامل آن و بررسی نقش اهلبیت(ع) در ترویج تشیع در ایران.
منبع : نشریه شیعه شناسی ، شماره۱۰
هیچ نظری وجود ندارد