قرآن و ظهور حضرت مهدي عليه السلام، آيه ي دهم

خداوند متعال مي فرمايد: (و انه لعلم للساعه فلا تمترن بها واتبعون هذا صرط مستقيم)،(1) «او سبب آگاهي در روز قيامت است، هرگز در آن ترديدي نيست و از من پيروي کنيد که اين راه مستقيم است».در اين که ضمير «انه» به چه باز مي گردد دو احتمال وجود دارد:الف- به قرآن بازگردد که با سياق آيات سازگاري ندارد.ب- به حضرت عيسي عليه السلام بازگردد. اين احتمال صحيح است؛ زيرا:اولاً: در آيات قبل و بعد از اين آيه سخن از حضرت عيسي عليه السلام است.در اين صورت معناي آيه اين خواهد بو.د: «نزول حضرت عيسي عليه السلام از آسمان به زمين که در عصر ظهور حضرت مهدي عليه السلام است علمي است که به وسيله ي آن آمدن قيامت معلوم مي شود، زيرا نزول او از اشراط و علائم قيامت است.اين احتمال تأييد مي شود با قرائت ديگري که اينگونه آيه را قرائت کرده است: (و انه لعلم للساعه) که به معناي علامت و نشانه است. در اين صورت معناي آيه چنين مي شود: «نزول حضرت عيسي عليه السلام نشانه و علامت قيامت است».(2)اکثر مفسرين همين معنا را قبول نموده اند.(3)رسول خدا صلي الله عليه و آله فرمود: «چگونه است حال شما هنگامي که فرزند مريم در ميان شما نازل شود در حالي که امام شما در ميان شماست».(4)هيتمي از ابوالحسين آبري نقل مي کند: «اخبار متواتر و راويان فراوان از پيامبر صلي الله عليه و آله نقل کرده اند: مهدي عليه السلام که از اهل بيت عليهم السلام پيامبر است خروج کرده و زمين را پر از عدل و داد خواهد نمود. در همان زمان است که عيسي نزول کرده و به امام مهدي عليه السلام اقتدا خواهد نمود.(5)صديق حسن بخاري نيز مي گويد: «همانا عيسي بعد از مهدي عليه السلام يا همراه با او نزول خواهد کرد و مهدي را در کشتن دجال کمک خواهد نمود، آن گاه در نمازهايش به مهدي اقتدا مي کند.»(6)ابوسعيد خدري از رسول خدا صلي الله عليه و آله نقل کرده که فرمود: «از ما است کسي که عيسي بن مريم به او در نماز اقتدا خواهد نمود».(7)محمد بن مسلم ثقفي مي گويد: از امام باقر عليه السلام شنيدم که مي فرمود: «قائم از ما به ترس و رعب ياري شده و به نصرت تأييد شده است… و روح الله عيسي بن مريم مي آيد و پشت سر او نماز مي گذارد».(8)
پي‌نوشت:

1-زخرف/ 61.2- تفسير ابن کثير، ج3، ص294، تفسير جامع البيان، ج13، ص90، تفسير کشاف، ج4، ص269.3- تفسير فتح القدير، ج4، ص672، صواعق المحرقه، ص73.4- صحيح بخاري، ج4، ص143.5- صواعق المحرقه، ص73.6- الاذاعه، ص136.7- الحاوي للفتاوي، ج2، ص222.8- تفسير نورالثقلين، ج3، ص109.