وجوب محبّت و مودّت آل محمد(ع)

محبّت، از یافتنی‌ها درونی انسان و از وجدانیات است. ممکن است ما در ضمیر خود به کسی یا موضوعی احساس گرایش (محبت) یا پرهیز (نفرت) داشته باشیم. امّا آن را به عنوان یک کشش پنهان در خویش نگه داریم و حتی هیچ لفظی برای بیان آن أدا نکنیم.
پیامبر اکرم(ص)  در روایتی دلبستگی اهل ایمان به فرزند خود امام حسین(ع)  را چنین بیان فرمود:
«إن لولدی الحسین فی قلوب المومنین محبته مکنونه» «برای فرزندم حسین بن علی، محبت نهفته‌ای در دل اهل ایمان وجود دارد. محبت مکنونه یعنی محبتی که در خانه دل جای گرفته است.
در جای دیگر محبت به اهل بیت(ع)  را اساس و پایه اسلام معرفی می‌نماید. «لکل شیء اساس و اساس الاسلام حبنا اهل البیت(ع) » «هر چیزی اساس و پایه‌ای دارد، اساس و پایه اسلام محبت ما اهل بیت است.
رسول اکرم(ص)  از محبت حضرت امام حسین(ع)  در دل اهل ایمان به محبت مکنونه تعبیر فرموده است و محبت اهل بیت(ع)  را اساس و ستون خیمه اسلام معرفی نموده است، یعنی ظرف دل مؤمن هیچگاه از حب اهل بیت(ع)  و حب امام حسین(ع)  خالی نیست و هیچ عاملی نمی‌تواند این محبت را از این جایگاه بیرون ببرد!
ممکن است برخی به غلط بپندارند که محبت مکنونه یعنی نوعی دوستی که انسان آن را اظهار نکند، نه چنین نیست بلکه محبتی است که بسا بروز و ظهور پیدا کند امّا در هر حال پایدار، ماندگار و برقرار است.
پس محبت، کشش درونی و گرایش باطنی به یک شیء یا یک شخص است که از آن به دوستی تعبیر می‌شود امّا، مودّت، محبتی ویژه و مخصوص است؛ محبتی است که بازتاب و کشش بیرونی را در پی داشته باشد؛ نوعی دوستی است که در آن محُبّ علاقه و دلبستگی خویش را نسبت به محبوب اظهار می‌دارد.
محبوب و محب باید روابط، گفتار و رفتار خود را نسبت به طرف دیگر به گونه‌ای تنظیم نماید که گویای محبت او باشد و از آنچه می‌گوید یا انجام می‌دهد، بوی خوش محبت استشمام شود.
بنابر آنچه گفته آمد، مودّت، محبت پایدار، ماندگار و مداوم و همراه با به کارگیری لوازم و تجهیز جهازی است که به بروز و ظهور و آشکار شدن آن بیان جامه و علایق قلبی را از نهفتگی و خفتگی خارج سازد.
خداوند متعال در آیه بیست و سوم سوره مبارکه شوریٰ می‌فرماید:
 
{قُلْ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْرًا إِلاَّ الْمَوَدَّهَ فِی الْقُرْبى وَ مَنْ یَقْتَرِفْ حَسَنَهً نَزِدْ لَهُ فیها حُسْنًا إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ شَکُور}
«این همان مژده‌ای است که خداوند به بندگانش که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده‌اند، آن را نوید داده است، ای پیامبر! بگو برای رسالت از شما مزدی نمی‌خواهم مگر دوستی و محبت نزدیکان (اهل بیتم) و هر کس کار نیکی انجام دهد. برای او ثواب خواهیم داد زیرا خداوند بخشاینده و قدردان است».
در کتاب تفسیر «کشاف» جارا… زمخشری در تفسیر آیه مودّت می‌نویسد:
وقتی این آیه شریفه بر قلب مطهر حضرت محمد مصطفی(ص)  نازل شد، مردم سؤال کردند:
یا رسول الله مَن قرابتک الذین و جَبَت علینا مودّتهم؟
قال رسول الله(ص)  علی و فاطمه و إبنا هما.
ای رسول خدا اینان که مودّت آنها بر ما واجب شده است، کیانند؟
رسول خدا(ص)  فرمود: آنان علی بن ابی طالب، فاطمه زهرا و فرزندان آنان حسن و حسین(ع)  هستند.
محبت و مودّت اهل بیت(ع)  موجب نجات انسان و برگ برنده‌ای است که خدای متعال به مؤمنان عنایت فرموده است؛
من مات علی حُبّ آل محمد مات شهیدا
من مات علی حب آل محمد مات مستکمل الایمان
من مات علی حب آل محمد مات مغفوراً له…
اللّهم أرزقنا موده محمد و آل محمد و املأ قلوبنا مِن وُدَهّم واحشرنا معهم.