1ـ غلوّ پديده شوم و خطرناكى است كه حقيقت را از صراط مستقيم خارج نموده و موهومات ذهنى را جايگزين امور واقعى مىنمايد؛
2ـ عظمت و شأن والاى الاهى را در حد مخلوقات و بندگان خداوند پايين مىآورد، در مقابل اوصاف انسانى را در حد الوهيت و خدايى بالا مىبرد. انديشه سالم انسانها را به طرف وسوسه و اوهام سوق مىدهد؛
3ـ هنجارهاى دينى و اجتماعى را تبديل به ناهنجاريهاى ضددينى و ضد ارزشى مىنمايد؛
4ـ مقدسات واقعى را با مقدسات كاذب و دروغين در هم میآمیزد و باعث كمرنگ شدن و حذف معنويات دينى و الاهى مىگردد؛
5ـ غلوّ در انسانهاى سادهلوح و خوشباور تأثير میگذار و در آنان عقايد و آرزوهاى غير منطقى و نامشروعى را بوجود مىآورد؛
6ـ اعتقاد به غلو جمود عقلى را به دنبال دارد و باعث رونق و گسترش اعتقادات غلط مىگردد. فرهنگ متعالى و مترقيانه اسلام عزيز را تبديل به فرهنگ عاميانه و متحجرانه مىنمايد و به عمق ايمان فردى و اجتماعى لطمه وارد مىسازد.
7ـ چهره دين را در بين عقلگرايان و خردمندان مخدوش مىنمايد؛
8ـ به جاى سير «الى اللّه» و رسيدن به سعادت دنيا و آخرت، عقبافتادگى و وهن مكتب و اسلام عزيز را به دنبال خواهد داشت؛
9ـ به جاى اتحاد و تمسك به اسلام اصيل و يك پارچه موجب تفرقه، انحطاط و فرقهسازى مىگردد.
پیشوایان بزرگ مکتب تشیّع، با آگاهی از پیامدهای منفی غُلّو، با این پدیدة شوم مبارزه کردند و به پیروان خود توصیه کردهاند که با این پدیدة و ناهنجار بزرگ فردی و اجتماعی مبارزه نمایند.
هیچ نظری وجود ندارد