این روزها از چشم های مظلوم اما پر صلابت شهید محسن حججی بسیار گفته اند و نوشته اند . چشمانی که ما را به تماشای مکرر حماسه وادار می کند . از چهره ای که در آن لحظه پرآشوب، آرام است. از صلابتی که روح بلندش دارد و غرور ایمان و عقیده از چشم هایش سرریز شده است.
و چه خوب گفته است همسر شهید که گویی آن داعشی در چنگ صلابت ایمان محسن اسیر است.
اما هر چقدر می خواهم از این سرو بلند قامت بگویم، یک جمله اساسی از امام شهیدان حماسه آفرین (ره) در ذهن تجلی می کند که فرمود : « از دامان زن است که مرد به معراج می رود .»
باید مقدمه را رها کنم ، باید به استواری قامت چادر همسر شهید حججی بپردازم. دنیا باید چشمش را خوب باز کند. بر این حقیقت چشم نبندد که این جا بسیارند زنانی که شبانه روز تلاش میکنند، شبیه زینب کبری باشند.
فقط این محسن حججی نبود که شبیه به اربابش رفت، همسر او چقدر خوب شبیه به مقتدایش حضرت زینب، ماند.
بار دیگر حسینی رفتن و زینبی ماندن را دو نسل سومی ما متجلی کردند.
در مصاحبه های این دختر نسل سومی، اثری از واهمه، غصه، پشیمانی، کوتاه آمدن، لرزیدن و بغض نیست. او هم به صلابت چشم های محسن اش ، محکم و استوار، زینب گونه می گوید؛ « ما رأیت الا جمیلا »
حتی خودش شوهرش را راهی می کند. حتی خودش خبر شهادتش را انتشار می دهد. گریه نمی کند! نگران اهداف و آرمان هاست نه خودش!
فی الجمله باید از حماسه زنانه ی همسر شهید هم تجلیل کرد… حماسه ی خارق العاده ی زنانه … حتی او قول می دهد فرزندش را هم به خوبی تربیت کند.. تا در راه پدر قدم بگذارد و برای پسر هم آرزو می کند که عاقبتش به شهادت ختم شود .
باید ما نسل اول انقلاب سر با افتخار بلند کنیم، که دختران جوان نسل سوم انقلاب با همان ریحانه بودنشان، کوه هستند و ثابت واستوار در برابر دشمنان انقلاب ایستاده اند.
آری ما ایستاده ایم ، زیرا پسران نسل سوم ما عظمت شهادت را درک کرده اند و می دانند که” لیس فوقه بر” و دختران نسل سوم ما عظمت حماسه چادرشان را درک کرده اند و می دانند حصنی است که فقط در سایه سار پر صلابت این چادر عظمت شهادت به معراج می رسد.
و این حسینی رفتن و زینبی ماندن ، سبک زندگی امروز ما و نسل های آینده ماست .
و یقین دارم به غیر از چنین همسری پر حماسه ، نمی توانست چنان محسنی با صلابت را به پیشگاه ارباب بی سر ببرد…. هنیئا” لهم .
هیچ نظری وجود ندارد