مفضل بن عمر جعفى كوفى از عالمان و انديشمندان بنام شيعى است كه از محضر درس حضرت امام جعفر صادق× بهره بسيار برده است.
«فرقه فضليه را به وى منتسب نمودهاند.»[1]
فرقهسازان بىهويت در بنبست اتهام عقايد خرافى به وى گرفتار شدهاند. آنان كه با اضافه كردن فرقهاى به فرق اسلامى به نام وى همت گماشته بودند، در تراشيدن عقايد فاسد به عنوان عقايد باطل آن فرقه خيالى گرفتار خامانديشى و اوهام گرديدهاند. آنان به ناچار و براى خالى نبودن عريضه عقيدهاى را نسبت دادهاند كه خود و همفكرانشان در مثبت و يا منفى بودن آن اختلاف نظر شديد دارند امّا بنگريد، اتهام بىاساس و بدون مدرك و سندى را كه به او نسبت دادهاند:
خداوند را نورى مىدانست كه همانند نورهاى ديگر نيست.[2]
مفضل در فهم و درك توحيد از محضر مقدّس امام صادق× بهره جسته است.
«او همان است كه امام صادق× توحيد را براى او بيان داشت و او سخنان امام صادق را در كتابش كه به نام توحيد مفضل جمعآورى كرد.»[3]
مفضل حداقل در موضوع توحيد متخصص و صاحبنظر بوده است.
تعصبهای كوركورانه و حسادت جاهلانه نسبت به اين بزرگان، خسارات جبران ناپذيرى را بر جهان اسلام تحمیل کرده است. اگر اين بزرگان را با زهر كشنده تهمات بىاساس همچون غلوّ از جامعه جدا نمىكردند، هر كدام مىتوانستند انديشمندى توانا و راهنمايى بينا براى مؤمنين و مسلمين امت اسلامى باشند امّا صد افسوس كه تاريخ اسلام هنوز هم از لوث و پليدى شبههافكنان مقامپرست پاكسازى نشده است.
جا دارد دانشمندان و عالمان بزرگ اسلام بازبينى، بازنويسى و متقنسازى تاريخ صحيح اسلام را آغاز نموده و دامن بزرگان امت اسلام را از اين پيرايهها تطهير نمايند.
[1]. خاندان نوبختى، ص 78، تاريخ شيعه، ص 173.
[2]. تبصرة العوام ص 173 به نقل از مخالفان و معاندان.
[3]. آیت الله سید ابوالقاسم خویی، معجم رجال الحديث ج 18 ص 292.
هیچ نظری وجود ندارد