دعا براى طلب باران و رفع خشکسالى (از صحیفه سجادیه)

اَللّهُمَّ اسْقِنَا الْغَیْثَ، وَ انْشُرْ عَلَیْنَا رَحْمَتَکَ بِغَیْثِکَ الْمُغْدِقِ، مِنَ السَّحابِ

خدایا ما را از باران سیراب کن و رحمت خود را همراه با باران فراوان از ابرى که

الْمُنْساقِ لِنَباتِ اَرْضِکَ الْمُونِقِ فی جَمیعِ الاْفاقِ، وَ امْنُنْ عَلى عِبادِکَ

براى رویش زمین زیبایت در همه آفاق به حرکت درآمده، بر ما ارزانى دار. (خدایا) بر بندگانت

بِایناعِ الثَّمَرَهِ، وَ اَحْىِ بِلادَکَ بِبُلُوغِ الزَّهَرَهِ، وَ اَشْهِدْ مَلآئِکَتَکَ الْکِرامَ

با رسیدن میوه ها منت گذار و شهرهایت را با شکفتن گل ها زنده گردان، و فرشتگان آن فرستادگان بزرگوارت را

السَّفَرَهَ بِسَقْى مِنْکَ، نافِع دائِم، غُزْرُهُ واسِع، دِرَرُهُ وابِل، سَریع

فرمان ده تا از جانب تو، باران سودمند و پیوسته که فراوان و گسترده و درشت بار، تند

عاجِل، تُحْیى بِهِ ما قَدْ ماتَ،وَ تَرُدُّ بِهِ ما قَدْ فاتَ، وَ تُخْرِجُ بِهِ ما هُوَ

و زود است، بیاورند تا آنچه از (زمین) مرده را زنده گردانى و آنچه از بین رفته، را برگردانى و آنچه روییدنى است را

ات، وَتُوَسِّعُ بِهِ فِى الاَْقْواتِ،سَحاباً مُتَراکِماً،هَنیئاً مَریئاً طَبَقاً مُجَلْجَلا،

برویانى و در روزى ها وسعت بخشى. (همراه با) ابرى انبوه، سازگار، فراگیر و پرطنین (ولى)

غَیْرَ مُلِثٍّ وَدْقُهُ، وَ لا خُلَّب بَرْقُهُ، اَللّهُمَّ اسْقِنا غَیْثاً مُغیثاً مَریعاً مُمْرِعاً،

بارانش طولانى و رعد و برقش فریبنده (وبى اثر) نباشد. خدایا ما را از باران کامل، رویاننده گیاهان، فراگیر

عَریضاً واسِعاً غَزیراً، تَرُدُّ بِهِ النَّهیضَ، وَ تَجْبُرُ بِهِ الْمَهیضَ، اَللّهُمَّ اسْقِنا

و گسترده و فراوان سیراب کن، تا با آن گیاهان (مرده را) برگردانى و شکستگى ها را با آن التیام بخشى. خدایا ما را از بارانى سیراب کن

سَقْیاً تُسیلُ مِنْهُ الظِّرابَ، وَتَمْلاَُ مِنْهُ الْجِبابَ، وَ تُفَجِّرُ بِهِ الاَْنْهارَ، وَ تُنْبِتُ

که از آن آب ها را از تپه ها روان سازى و چاه ها را با آن پر سازى و رودها را به خروش آورى و درختان را

بِهِ الاَْشْجارَ، وَ تُرْخِصُ بِهِ الاَْسْعارَ فی جَمیعِ الاَْمْصارِ، وَ تَنْعَشُ بِهِ

با آن برویانى و (با فراوانى ارزاق) در همه شهرها ارزانى پدید آورى و چهارپایان و مردم را

الْبَهائِمَ وَ الْخَلْقَ، وَ تُکْمِلُ لَنا بِهِ طَیِّباتِ الرِّزْقِ، وَ تُنْبِتُ لَنا بِهِ الزَّرْعَ،

با آن جان دوباره اى بخشى و روزى پاک را بدان وسیله بر ما کامل نمایى و کشت زار را براى ما برویانى

وَتُدِرُّ بِهِ الضَّرْعَ، وَ تَزیدُنا بِهِ قُوَّهً اِلى قُوَّتِنا، اَللّهُمَّ لا تَجْعَلْ ظِلَّهُ عَلَیْنا

و پستان ها (ى حیوانات) را پر شیر سازى و بدین گونه بر قوت و نیروى ما بیفزایى. خدایا آن ابرها را بر ما سایه (و باد)

سَمُوماً، وَلا تَجْعَلْ بَرْدَهُ عَلَیْنا حُسُوماً، وَ لا تَجْعَلْ صَوْبَهُ عَلَیْنا رُجُوماً،

مسموم و خنکى آن را (سرماى) نابودگر و ریزش آن را چون ریزش سنگ (همچون تگرگ)

وَ لا تَجْعَلْ مَآءَهُ عَلَیْنا اُجاجاً،اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد،

و آبش را آب شور قرار مده. خدایا بر محمد و آل محمد درود فرست

وَارْزُقْنا مِنْ بَرَکاتِ السَّمواتِ وَ الاَْرْضِ، اِنَّکَ عَلى کُلِّ شَىْء قَدیرٌ.(۱)

و ما را از برکات آسمان و زمین روزى ده، به یقین تو بر انجام هر کارى توانایى.

1. صحیفه سجادیه، دعاى ۱۹.