فلسفه عزادارى امام حسین (ع)
گریه و عزاداری برای حسین (ع)، در واقع، انقلاب و مکتب او را زنده نگاه داشته و پیام امام حسین (ع) را به همه انسانها انتقال داده است.
گریه و عزاداری برای حسین (ع)، در واقع، انقلاب و مکتب او را زنده نگاه داشته و پیام امام حسین (ع) را به همه انسانها انتقال داده است.
قیام کربلا به یک حماسه تبدیل شد و به صورت قیام و انقلابى الگو آفرین و تاریخ ساز درآمد و الهام بخش جنبشهاى گوناگون در تاریخ گردید.
پس از ظهور امام زمان علیه السلام و استقرار عدل جهانى و عدالت اقتصادى، هرگونه فقر و نیازى در کره زمین ریشه کن خواهد شد و نیکی ها آشکار خواهد گشت.
اگر امام (ع) در زمان معاویه قیام نکرد، بدان معنی نیست که پایبند به عهدنامه صلح نقض شده از جانب معاویه بود؛ بلکه به سبب حساسیت این مبارزه بود.
با نگاهی به کتابهایی که پیرامون واقعه عاشورا به نگارش درآمده، درمییابیم که اکثریت نویسندگان در زمینه ادبیات داستانی، نگاهی شکل گرایانه داشتهاند.
آیین های مختلف برای همبستگی میان پیروان و هویت بخشی به جریان اجتماعی خود، ایامی در سال را مشخص کرده و پیروان خویش را ملزم به شرکت در آن می کنند.
امام حسین (ع) قهرمان مبارزه با ظلم و ذلت است. گریه در رثای او، دمیدن روح حماسی در کالبد عزاداران او و برانگیختن احساسات حقطلبانه آنهاست.
در مورد زمان تولد امام حسین علیه السلام در منابع چنین آمده است مطابق نقل برخى از مورّخان آن حضرت در سه شنبه، یا پنج شنبه پنجم شعبان سال چهارم هجرى بدنیا آمده است.(1) ولى مطابق برخى دیگر از نقل ها ولادت امام حسین(علیه السلام) در سال سوم هجرى روز سوم شعبان بوده است.(2) مرحوم علاّمه مجلسى پس از نقل این اختلافات معتقد است که: «مشهورتر آن است که ولادت آن ...
رجعت خاص که در دوران ظهور اتفاق می افتد، در باره رجعت امام حسین در روایات تصریح شده است.
«رجعت» را که عبارت است از «بازگشت گروهی از مؤمنان خالص» و «طاغیان و کفار بسیار شرور» بعد از ظهور حضرت مهدی(ع) و «در آستانه رستاخیز»۱ باید از جمله اموری دانست که اعتقاد بدان خاصه پیروان مکتب تشیع است. و از جانب امامان بزرگوار شیعه(ع)، تأکیدات فراوانی بر اعتقاد بدان وارد گردیده است؛ تا بدانجا که در حدیثی از امام جعفر صادق(ع)، عدم ایمان به آن، همسنگ و هموزن انکار ...