جابر گويد: خدمت امام باقر عليه السلام رسيدم ، حضرت فرمود: اي جابر به خدا سوگند كه من غمگين و دل گرفته ام . عرض كردم فدايت شوم دل گرفتگي و اندوه شما چيست ؟ حضرت فرمود: اي جابر! همانا خالص و صافي دين خدا به دل هر كس در آيد از غير او بگردد. اي جابر! دنيا چيست و اميدواري چه باشد؟ مگر دنيا غير از خوراكي است كه خوردي ياجامه اي كه پوشيدي يازني است كه به او رسيدي ؟ اي جابر همانا مومنين به ماندن در دنيا دل بستند و از رسيدن به آخرت گريزي ندارند. آخرت خانه بقا و دنيا خانه فناست ، ولي اهل دنيا غافلند و گويا مومنانند كه آگاه و اهل تفكر و عبرتند: آن چه با گوشهاي خود مي شنوند آنها را از ياد خدا كر نكند و هر زينتي را كه چشمشان بيند از ياد خدا كورشان نسازد. پس به ثواب آخرت رسيدند چنانكه به اين دانش رسيدند. كه اهل تقوا كم اهل دنيا هستند و تو را از همه بيشتر ياري كنند. اگر به ياد خدا باشي تو را ياري كنند و اگر فراموش كني به ياد آورند. امر خدا را ياد آور مي شوند و بر ان ايستادگي مي كنند. براي دوستي پروردگارشان دل از همه چيز كنده و بخاطر اطاعت مالك خويش از دنيا در هراسند و ار صميم دل به خداي عز وجل و محبت او متوجه شده و فهميدند كه هدف اصلي همين است بخاطر عظمتي كه دارد.پس دنيا را چون باراندازي دان كه در آن بار انداخته و سپس كوچ خواهي كرد.منبع: قصه هاي تربيتي چهارده معصوم (عليهم السلام)
اميد بدون عمل
جمعي از شيعيان در محضر امام باقر عليه السلام بودند، حضرت به آنها فرمود: اي گروه شيعه شما تكيه گاه ميانه باشيد و (از افراط و تفريط بپرهيزيد) تا آنكه غلو كرده به شما باز گردد و كسي كه عقب مانده است خود را به شما برساند. مردي از انصار كه سعد نام داشت عرض كرد: فدايت شوم : غلو كننده كيست ؟ حضرت فرمود: مردمي كه درباره ما چيزي گويند كه ما خود نمي گوئيم اينها از ما نيستند و ما هم از آنها نيستيم . آن مرد سوال كرد: عقب مانده كدام است ؟ امام عليه السلام فرمود: كسي كه طالب خير است ، خير و نيكي به او مي رسد و به همان مقدار نيتش پاداش دارد. آنگاه رو به ما كرد و فرمود: به خدا سوگند ما از جانب خداوند براتي نداريم و ميان ما و او خويشاوندي نيست و بر خدا حجتي نداريم و جز با اطاعت بسوي خدا تقرب نجوييم . پس هر كس از شما كه مطيع خدا باشد دوستي مابراي او سودمند باشد و هر كس از شما نافرماني خداوند كند دوستي ما سودش ندهد. واي بر شما مبادا فريفته شويد.منبع: قصه هاي تربيتي چهارده معصوم (عليهم السلام)
