جابربن عبدالله انصاري از ياران راستين پيامبر(ص) بود، او مي گويد: رسول خدا(ص) به من فرمود: نزديك است زنده باشي ، تا فرزندي از فرزندان مرا كه از نسل حسين (ع) است ديدار كني كه نامش محمد است يبقر علم الدين بقرا : علم دين را به خوبي بشكافد هنگامي كه او را ديدار كردي ، سلام مرا به او برسان. همانگونه كه پيامبر(ص) فرموده بود، عمر جابر طولاني شد، تا آن هنگام كه امام باقر (ع) را زيارت كرد و سلام پيامبر(ص) را به او ابلاغ نمود.جريان ملاقات جابر با امام باقر (ع) مكرر و مختلف بوده ، در يكي از آنها چنين آمده : روزي جابر امام باقر (ع) را (در آن هنگام كه كودك بود) در يكي از كوچه هاي مدينه ديد، گفت : اي پسر تو كيستي ؟ امام باقر (ع) فرمود: من محمد بن علي بن حسين بن علي بن ابي طالب هستم . جابر گفت : به من نگاه كن ، نگاه كرد، پشت به من كن ، او پشت كرد، جابر گفت : سوگند به پروردگار كعبه ، اين كودك شبيه پيغمبر(ص) است ، سپس جابر عرض كرد: اي پسرم ! رسول خدا به تو سلام رسانيد. امام باقر (ع) گفت : سلام بر رسول خدا(ص) تا هر چه آسمانها و زمين باقي است ، و سلام بر تو اي جابر، كه سلام رسول خدا(ص) را به من ابلاغ كردي . جابر مكرر مي گفت : اي باقر! اي باقر! اي باقر! براستي كه تو شكافنده علوم هستي . از آن پس ، همواره جابر به حضور امام باقر (ع) مي آيد، و در كنارش مي نشست و از محضر علمي آن حضرت ، بهره مند مي شد، گاهي جابر (ره) در حديثي كه از رسول خدا(ص) نقل مي كرد، اشتباه مي نمود، امام باقر (ع) اشتباه او را تذكر مي داد، و او را مي پذيرفت و عرض مي كرد: اي باقر، اي باقر، اي باقر، خدا را گواه مي گيرم كه خداوند مقام امامت را در كودكي به تو عطا فرموده است.منبع: داستان هاي شنيدني از چهارده معصوم(عليهم السلام)
