شیعیان افغانستان که حدود 30 درصد جمعیت این کشور را تشکیل میدهند، در حیات سیاسی اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی این کشور نقشهایی فعال و تأثیرگذار داشتهاند. در زمان خلافت حضرت علی(ع) بود که مردم غرجستان (هزارهجات) به اسلام رو آوردند. از آن زمان تاکنون محبت امام علی(ع) و امامان شیعه همواره در قلب مردم این دیار وجود داشته و هزارهجات مرکز قدرت تشیع در قلب افغانستان بوده است.شیعیان همواره در تحولات سیاسی، فرهنگی و اجتماعی افغانستان نقشی مشارکت جویانه و فعال داشتهاند. نقش آنان در تحولات ضد استعماری و قیامهای دینی بسیار برجسته و انکار ناپذیر است. به دیگر سخن شیعیان افغانستان نه تنها در جنبشهای ملی ضد استعماری نقش داشتهاند، بلکه در موارد متعدد از پیشگامان جهاد و مبارزه بودهاند. در هر سه جنگ میان افغانستان و بریتانیا شیعیان از پیشکسوتان مبارزه بودند و حماسههای ماندگاری در تاریخ سیاسی افغانستان آفریدند.در دورهی «جهاد افغانستان» باز هم شیعیان از نخستین مجموعههایی بودند که بر ضد اشغالگران دست به قیام زدند و چند قیام اول را در شهر کابل راه اندازی کردند. جرقهی نخستین مبارزه برضد ابر قدرت شرق آن روز از هزارهجات آغاز شد. مبارزان شیعه، به مثابه یک نهاد مردمی اما جهادی، ظهور و بروز جدی و تأثیرگزاری داشتند. به تدریج گروههای شیعی اسلامگرا همانند پاسداران جهاد اسلامی افغانستان، سازمان نصر افغانستان، حرکت اسلامی افغانستان و دیگر احزاب جهادی شیعه شکل گرفتند که هر یک به سهم خود نقشی مثبت در پیشبرد جهاد افغانستان ایفا کردند. گسترش اسلام سیاسی و ایجاد همگرایی میان تشیع و تسنن از ملموسترین کارکردهای گروههای جهادی شیعه در دورهی جهاد به شمار میرود. در زمان طالبان باز هم شیعیان نقشی فعال در مقاومت بر ضد سلطهی همه جانبهی طالبان بر افغانستان بازی کردند و «بامیان» یکی از نقاط تأثیر گذار در جنبش مقاومت به شمار میرفت. اکنون و در دورهی «پسا طالبان» نیز شیعیان افغانستان از پیشگامان حقوق شهروندی، قانون مداری، و گذار به سوی دموکراسی دینی یا مردم سالاری اسلامی محسوب میشوند. مکتب اسلامی تشیع در افغانستان، با تبعیت کامل از تمامی اصول و فروع اسلام اصیل در صدد است تا با پیاده نمودن تمامی احکام اسلام، سعادت دنیا و آخرت را برای ملت خویش به ارمغان آورده
منبع : نشریه شیعه شناسی شماره 2
هیچ نظری وجود ندارد