قرآن كريم در آيات متعددى، موارد ابتلا به غلو را ناپسند خوانده و از آن نهى فرموده است. اقوام و اديان يهود و نصارا را از اعتقاد به فرزند داشتن خداوند بر حذر مىدارد. در قرآن كريم لفظ «لا تغلُوا» به معناى واقعى غلو آمده است:
{يا أَهْلَ الْكِتابِ لا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ وَ لا تَقُولُوا عَلَى اللّهِ إِلاَّ الْحَقَّ…}[1]؛
«اى اهل كتاب! در دين خود غلوّ نكنيد و درباره خداوند غير از حق نگوييد…»
خداوند متعال در سوره نساء به طور مستقيم به اهل كتاب دستور مىدهد تا غلوّ نكنند و در آيه 77 سوره مائده پيامبر اعظم| را مأمور ابلاغ نهى از غلوّ مىكند؛
{قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ لا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ غَيْرَ الْحَقِّ…}[2]؛
«اى پيامبر بگو: اى اهل كتاب! در دين خود به ناحق غلو نكنيد.»
حضرت عيسى × از ديگر بندگان خداوند است كه در حق آنها غلوّ شده است و او را به مثابه خدايى دانستهاند. قرآن -با صراحت- اين غلوكنندگان را کافر میداند:
{لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ}[3]؛
«همانا كافر شدند آنان كه گفتند: خداوند همان مسيح پسر مريم است.»
طبق نص صريح قرآن، اين نوع از غلو، كفر محسوب مىشود و مرتكب آن موحّد به حساب نمىآيد.
از موارد ديگرى كه انسانهابه جاى خداوند، فرد ديگرى را پرستش كردهاند، ماجرايى است كه قرآن متذكر مىشود:
{قالُوا سُبْحانَكَ أَنْتَ وَلِيُّنا مِنْ دُونِهِمْ بَلْ كانُوا يَعْبُدُونَ الْجِنَّ أَكْثَرُهُمْ بِهِمْ مُؤمِنُونَ}؛[4]
«فرشتگان زبان به تسبيح خدا گشوده و میگويند بارالها! تو از هر شرك و نقصى پاك و منزهى، تو خدايى و ياور ما؛ نه بیشتر اينان جن و شياطين را مىپرستند و به آنها گرويده بودند.»
خداوند سبحان با صراحت تمام، همه را از غلوّ نهى فرموده و ا به اندازه نگه داشتن در دين اعتدال فرا مىخواند، تا مبادا گرفتار اين خصلت ناپسند و مذموم شوند.
[1]. نساء/171.
[2]. مائده/77.
[3]. سبأ/41.
[4]. مائده/17.
هیچ نظری وجود ندارد