اشاره:
مائده اسم پنجمین سوره قرآن است مائده به معنای سفره غذا یا خود غذاست. این سوره را به این دلیل مائده نامیدهاند که داستان نزول مائده براى یاران حضرت عیسی را بیان میکند و این واژه دو بار در این سوره به کار رفته است و در هیچ سوره دیگری استعمال نشده است. در جملات زیر از نزول مائده بر حضرت زهرا (سلامالله علیها) سخن گفته شده است.
زمخشری در تفسیر خود، ذیل آیه ی «کلّما دخل علیها زکریّا»[۱] از رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) نقل می کند:
«در یکی از روزهای قحطی مدینه که گرسنگی طاقتم را برده بود، زهرا برایم طبقی از غذا را فرستاد. غذا را گرفته و به خانه ی زهرا درآمدم. او را صدا زدم. آمد و پارچه ای از روی طبق کنار زد. دیدم پر از گوشت و نان است. تعجّب کردم و دانستم که این مائده های آسمانی است. به زهرا گفتم: این از کجاست؟ جواب داد: «از جانب خدای سبحان. او هر که را بخواهد بی حساب روزی می دهد.»
اشک شوق بر دیدگان رسول (صلی الله علیه و آله و سلم) دوید؛ آنگاه فرمود:
«حمد به خدایی که تو را شبیه مریم قرار داد.»
و سپس حضرت علی، امام حسن و امام حسین (علیهم السّلام) و تمامی همسرانش را فرا خواند و همه از آن خوردند و سیر شدند؛ در حالی که هنوز غذاها باقی بود.
حضرت فاطمه (علیهاالسّلام) برای تمامی همسایگان هم از آن فرستاد. آن روز، گرسنگان «مدینه» هم به برکت کرامت حضرت زهرا (علیه السّلام) سیر شدند.[۲]
پی نوشت:
[۱] . سوره ی آل عمران(۳)، آیه ۳۷.
[۲] . چشمه در بستر، صص ۱۸۶-۱۸۷.
هیچ نظری وجود ندارد