چون مساله رجعت یکی از اعتقادات ویژه ی شیعیان است، علمای شیعه کتاب های فراوانی در این زمینه تالیف کرده اند که بیش تر آن ها در طول تاریخ، با گذشت زمان و هجوم اشرار به منازل علمای شیعه از بین رفته است. اینک اسامی برخی از کتاب هایی که مستقلاً در موضوع رجعت نوشته شده است را یادآور می شویم.
۱- اثبات الرّجعه؛ علامه مجلسی، محمد باقر، متوفای ۱۱۱۱ هـ در این کتاب حدود ۲۰۰ حدیث پیرامون رجعت گردآوری شده است. این کتاب به زبان فارسی و در هند چاپ شده است. (۱)۲- اثبات الرّجعه؛ آقا جمال خوانساری، محمد بن حسین، متوفای ۱۱۲۵ هـ (۲)۳- اثبات الرجعه؛ حلّی حسن بن سلیمان بن خالد، در سال ۷۵۷ هـ، از مرحوم شهید اول اجازه دریافت کرده و مؤلف «مختصر البصائر» می باشد که علامه مجلسی احادیث فراوانی را از او در باب رجعت نقل می کند. (۳)۴- اثبات الرجعه؛ لاهیجی، حسن بن عبدالرزاق، صاحب «شمع الیقین» که آن را به فارسی نوشته است. (۴)۵- اثبات الرجعه؛ عاملی کاظمی آل صدر، حسن بن هادی. (۵)۶- اثبات الرجعه؛ علامه حلّی، حسن بن یوسف بن مطهر، ۷۲۶ هـ (۶)۷- اثبات الرجعه؛ طبسی نجفی، محمدرضا، که در سال ۱۳۵۴ هـ در نجف اشرف به چاپ رسیده و به زبان اردو نیز ترجمه شده است. (۷) این کتاب در سال ۱۳۵۵ هـ توسط سید محسن نواب به عربی برگردانده شده و در نجف به چاپ رسیده است.۸- اثبات الرجعه؛ آل عبدالجبّار قطیفی، سلیمان بن احمد، متوفای ۱۲۶۶ هـ (۸)۹- اثبات الرجعه؛ تستری، میر محمد عباس، متوفای ۱۳۰۶ هـ در لکهنو. (۹)۱۰- اثبات الرجعه؛ محقق کرکی، علی بن حسین بن عبدالعالی، متوفای ۹۴۰ هـ (۱۰)۱۱- اثبات الرجعه؛ ابن شاذان، فضل بن شاذان ازدی، که از اصحاب امام رضا علیه السلام بود و تا سال ۲۶۰ هـ زیسته و عمر با برکت خود را در دفاع از حریم مکتب اهل بیت علیهم السلام سپری کرده و ۱۸۰ جلد کتاب ارزنده از خود به یادگار نهاده که سه جلد آن مربوط به رجعت است. (۱۱)۱۲- اثبات الرجعه؛ مولی سلطان محمود، از شاگردان علامه مجلسی رضوان الله تعالی علیه و تلخیص کننده شرح نهج البلاغه ی ابن ابی الحدید است. (۱۲)۱۳- اثبات الرجعه؛ استرآبادی، محمد مؤمن، مقیم مکه معظمه بود و در سال ۱۰۸۸ هـ در همان جا به شهادت رسید. (۱۳)۱۴- اثبات الرجعه؛ بحرانی، شرف الدین یحیی، شاگرد محقق کرکی و نایب او در یزد، که صاحب ریاض از او زیاد نقل می کند. (۱۴)۱۵- ارشاد الجهله؛ احتمالاً از: خراسانی، محمد هاشم. (۱۵)۱۶- الایقاظ من الهجعله؛ حرعاملی، محمد بن حسن، ۱۱۰۴ هـ این کتاب جامع ترین کتابی است که پیرامون رجعت در دست داریم. در این کتاب با ۶۴ آیه و متجاوز از ۶۰۰ حدیث بر اثبات رجعت تلاش شده است. (۱۶)۱۷- بیان الفرقان؛ قزوینی خراسانی، مجتبی، متوقای ۱۳۸۷هـ وی از پرورش یافتگان مکتب مرحوم حاج میرزا مهدی اصفهانی است. (۱۷) جلد پنجم این کتاب تحت عنوان غیبت و رجعت به مساله رجعت اختصاص دارد، که ما در پاسخ شبهات از این کتاب بهره بردیم.۱۸- تفریج الکربه؛ حسینی کاظمی، محمود، معاصر شیخ حر عاملی، که مرحوم عاملی در اول کتاب الایقاظ به این کتاب اشاره می کند. (۱۸)۱۹- حذو النعل بانعل؛ ابن شاذان، فضل بن شاذان، متوفای ۲۶۰ هـ او از اصحاب امام رضا علیه السلام بود و عصر امام حسن عسکری را نیز کرده بود. (۱۹)۲۰- حذو النعل بالنعل؛ ابن بابویه، محمد بن علی معروف به شیخ صدوق، متوفای ۳۸۱ هـ (۲۰)شیخ صدوق و فضل بن شاذان، عنوان کتاب را از حدیث معروف رسول اکرم صلی الله علیه و آله گرفته اند که می فرماید: آنچه در امت های پیشین واقع شده، مو به مو در این امت نیز واقع خواهد شد. متن حدیث در بخش «رجعت در امت اسلامی» آورده شده است.۲۱- دحض البدعه؛ همدانی، محمد علی، صاحب «خصائص الزهرا علیها السلام»، و آن کتاب مبسوطی است در رجعت که در سال ۱۳۵۴ هـ در نجف اشرف به چاپ رسیده است. (۲۱)۲۲- الرجعه واحادیثها؛ سید احمد بن حسن اسماعیل، که در سال ۱۲۷۷ هـ به تألیف آن پرداخته است. (۲۲)۲۳- الرجعه؛ کاشانی، حبیب الله، متوفای ۱۳۴۰ هـ این کتاب به فارسی است و در ایران به طبع رسیده است. (۲۳)۲۴- الرجعه و احادیثها؛ ابن شاذان، فضل بن شاذان، متوفای ۲۶۰ هـ مرحوم شیخ آقا بزرگ تصریح کرده که این کتاب غیر از کتاب «اثبات الرجعه» است، و آیت الله خوئی سه کتاب از ایشان پیرامون رجعت نقل کرده است. (۲۴)۲۵- الرجعه؛ ابن بابویه، محمد بن علی، معروف به شیخ صدوق، متوفای ۳۸۱ هـ (۲۵)۲۶ – الرجعه؛ عیاشی، محمد بن مسعود، صاحب تفسیر عیاشی و از بزرگان شیعه در قرن سوم هجری. (۲۶)۲۷- الرجعه؛ فزاری جرجانی، احمد بن داود، از علمای شیعه قرن سوم هجری، که برای ردّ یک حدیث در مورد خلیفه دوم، محمد بن طاهر خزاعی والی خراسان دستور داد که او را هزار ضربه شلاق بزنند و سپس زبان و دست و پایش را قطع کنند و آنگاه به دار آویزند. (۲۷)۲۸- الرجعه؛ بطائنی، حسن بن علی بن حمزه، از بزرگان واقفیه، که در عصر امام رضا علیه السلام می زیست. (۲۸)۲۹- النجعه فی الرجعه؛ نقوی لکهنوی، علی نقی، که در سال ۱۳۵۴ هـ در ضمن مجله ی «الرضوان» چاپ شده است. (۲۹)
پی نوشت ها :
۱- الذریعه، ج ۱، ص ۹۰ / امل الآمل، ج ۲، ص ۲۴۸٫۲- الذریعه، ج ۱، ص ۹۱٫۳- همان، ج ۱، ص ۹۱ و ج ۱۰، ص ۱۶۲ / بحارالانوار، ج ۵۳، ص ۱۲۴ / روضات الجنات، ج ۲، ص ۲۹۳٫۴- الذریعه، ج ۱، ص ۹۲٫۵- همان، ج ۱، ص ۹۲٫۶- همان، ج ۱، ص ۹۲٫۷- همان، ج ۱، ص ۹۲٫۸- همان، ج ۱، ص ۹۲٫۹- همان، ج ۱، ص ۹۳٫۱۰- همان، ج ۱، ص ۹۳٫۱۱- معجم رجال الحدیث، ج ۱۳، ص ۲۸۹ / بحارالانوار، ج ۵۳، ص ۱۲۳ / فهرست شیخ طوسی، ص ۱۵۴ / الایقاظ، ص ۶۲٫۱۲- امل الآمل، ج ۲، ص ۳۱۶٫۱۳- شهدا الفضیله، ص ۱۹۹ / امل الآمل، ج ۲، ص ۲۹۶ / الذریعه، ج ۱، ص ۹۴ و ج ۱۰، ص ۱۶۳٫۱۴- الذریعه، ج ۱، ص ۹۵٫۱۵- همان، ج ۱، ص ۵۱۳٫۱۶- همان، ج ۱، ص ۱۴۴٫۱۷- گنجینه دانشمندان، ج ۷، ص ۱۵۵٫۱۸- امل الآمل، ج ۲، ص ۳۱۶ / الایقاظ، ص ۳ / الذریعه، ج ۱، ص ۹۴ و ج ۴، ص ۲۳۰٫۱۹- الذریعه، ج ۶، ص ۳۹۱ / الایقاظ، ص ۶۲٫۲۰- فهرست شیخ طوسی، ص ۱۸۹ / الذریعه، ج ۶، ص ۳۹۲ / الایقاظ، ص ۶۳ / معجم رجال الحدیث، ج ۱۶، ص ۳۱۸٫۲۱- الذریعه، ج ۸، ص ۵۰٫۲۲- الذریعه، ج ۱۰، ص ۱۶۱٫۲۳- الذریعه، ج ۱۰، ص ۱۶۱٫۲۴- معجم رجال الحدیث، ج ۱۳، ص ۲۸۹ / الذریعه، ج ۱۰، ص ۱۶۲٫۲۵- الذریعه، ج ۱۰، ص ۱۶۳ / بحارالانوار، ج ۵۳، ص ۱۲۴ / الایقاظ، ص ۶۳٫۲۶- الذریعه، ج ۱۰، ص ۱۶۳ / الایقاظ، ص ۶۳٫۲۷- فهرست شیخ طوسی، ص ۶۲ / بحارالانوار، ج ۵۳، ص ۱۲۳ / رجال کشی، ص ۵۳۲٫۲۸- معجم رجال الحدیث، ج ۵، ص ۱۴ / بحارالانوار، ج ۵۳، ص ۱۲۳ / الایقاظ، ص ۶۲٫۲۹- الذریعه، ج ۲۴، ص ۶۸٫منبع: خادمی شیرازی، محمد، (۱۳۰۶)؛ ویرایش: مهدی پور، علی اکبر، رجعت یا دولت کریمه خاندان وحی، مشهد: یوسف فاطمه، چاپ اول، ۱۳۸۸٫
هیچ نظری وجود ندارد