قرآن در فقه(2)
18- رو به قبله بودن قبله، نماد توجه قلبها به خدا است تا در پنهان و آشكار بهسوى يك نقطه روى كرده، نهايتبندگى را تجسم بخشد. از طرفى، اينتوجه لطيفترين روحى است كه مىتواند مردمان را با همه اختلافاتدرزمان و مكان و روشهايشان به امتى متحد و اجتماعى منسجم تبديلكند. رو به قبله بودن به هنگام قرائت قرآن تذكرى استبراىانسان فراموش كار و غافل كه خواندن قرآن يعنى ديدار با ...










