در ایام اخیر برخی ادعاها در میان اشخاص عامی شیعه و همچنین محافل عامی اهل سنت برخی کشورهای اسلامی پا به عرصه وجود گذاشته است و برخی ادعای ارتباط با امام مهدی(ع) دارند و برای ایشان تبلیغ میکنند، برخی دیگر از عامه مردم پا را فراتر نهاده و ادعا میکنند که آنها خودِ امام مهدی(ع) هستند و در کنار این برخی دیگر از تمامی مرزها و خطوط قرمز فراتر رفته و ادعای نبوت کردهاند.با نگاهی گذرا بر این آمارها۱ به این نتیجه میرسیم که مصر در پنج سال اخیر شاهد بیش از ۵۵ مدعی نبوت بوده است و از این تعداد ۳۰ نفر آنها از شهرهای قاهره و اسکندریه بودهاند. عراق نیز شاهد ۲۳ مدعی نبوت و امام غائب در طول ۱۰ سال اخیر بوده است. در میان طایفه دروزیها نیز ۶ نفر ادعای نبوت کردهاند… برخی از نمونههای آن مدعیان عبارتند از:۱٫ منال وحید مناع (۴۲ ساله) در مصر ـ ادعای نبوت۲٫ ثریا نقاش (منقوش) (۵۲ ساله) در یمن ـ ادعای مهدویت۳٫ بثیل اکبر (۴۸ ساله) در طائف، عربستان سعودی ـ ادعای مهدویت۴٫ محمودبن عبدالله المفلحی (۳۶ ساله) در یمن ـ ادعای مهدویتاین پدیده در تاریخ بشریت چیز جدیدی نیست بلکه در طول زمانهای مختلف و به ویژه در تاریخ اسلامی بارها تکرار شده است… رفتار و کردار مدعیان جدید کنونی، مشهور و ناشناخته شده و شبیه به رفتارهای مدعیان قدیمی است. اما دلالتها و نشانههای آن در حال حاضر، بسیار با اهمیتتر و شدیدتر است و آن هم به دلیل این است که ما در دوره گشودن درهای باز در مقابل عقل به سر میبریم و این دوره، حد و مرزها و مسافتها را با پیشرفت و گسترش از میان برده است.انگیزهها و علتهای این پدیده در سالهای اخیر، در شرایط سیاسی و دینی و اجتماعی نهفته است. با وجود این شرایط، جو و محیطی به وجود آمده است و حالتهای روانی و فرهنگی و رسانهای پشتیبان این یاوهگوییها شده است. علاوه بر این فراغ دینی و خالی بودن فضای عقلی و فرهنگی نیز در این امر سهیم بوده است. از علل دیگر آن وجود تناقض در شرایط و اوضاع تربیتی و دینی که منجر به گسترش این گونه یاوهها و سخنان خندهدار میشود، است. پیش از آنکه بر ادعاهای آنها تمرکز کنیم باید توضیح دهیم که: پا به عرصه وجود گذاشتن این مدعیان (نایب امام بودن یا مهدویت یا نبوت) یکی از نشانههای پیش از ظهور ولیعصر و امام زمان(عج) است. از پیامبر اکرم(ص) روایت شده که ایشان فرمودند: «قیامت برپا نمیشود مگر آنکه مهدی(ع) که از فرزندان من است خروج کند و مهدی(ع) خروج نمیکند مگر آنکه شصت دروغگو خروج کنند و همگی میگویند من پیامبر هستم»2اما کسانی که این مدعیان دروغین را میشناسند یا با آنها در ارتباطند و یا مطلبی در مورد آنها مطالعه میکنند، میزان دوری آنها از اخلاقیات اسلامی و رفتارها و کردارهای معصومین از جهت راه و ویژگیها و صفات و هدف آنان، برای ایشان آشکار و روشن است. در اینجا باید به برخی مطالب برای رسیدن به حقیقت و برملا ساختن و آشکار کردن دروغ این افراد و اهل باطل، اشاره شود:اول: تناقض میان هویت این مدعیان با آنچه در میراث و فرهنگ اسلامی آمده یعنی آیهها، احادیث و روایات، اینها پایان نبوت با خاتمالانبیاء، محمد(ص) و بقای معجزه جاودانگی ایشان (قرآن کریم) تا روز قیامت را تشریح میکنند و بر آن صحه میگذارند. این موارد خود مانع سخت و محکمی در برابر کسانی به وجود آورده که به خیال خود میخواهند، ادعای چیزی را کنند که در وجودشان نیست.دوم: نشانههای حتمی ظهور یا نشانهها و ویژگیهایی که مربوط به امام مهدی(ع) است، از جمله مخفیانه بودن ولادت، غیبت صغری، غیبت کبری، و ظهور، برخی از این موارد هنوز پدیدار نشده است. و اینها همگی مجالی برای ادعا باقی نمیگذارند و بدون آن که آن نشانهها محقق شود و اتفاق بیفتند (سفیانی: یمنی، صحیه، نفس زکیه، خسف در بیداء) نمیتوان چنین ادعایی در این مورد داشت.سوم: امامت با تمامی معانی خود بر این مدعیان منطبق نیست و با آنها سازگاری ندارد چه از جهت اخلاق و رفتار چه از نظر علم و تدین یا تواناییها و کرامات، و اینها همگی، آنها را در برآورده ساختن نیازهای جامعه اسلامی ناتوان نشان میدهد و آنها از قرار گرفتن در جایگاه امامت و فرماندهی و راهبری مردم ناتوانند.چهارم: وعده الهی که شامل گسترش عدالت و داد در جای جای زمین و برتری اسلام بر تمامی ادیان دیگر و این بندگان صالح خدا زمین را به ارث میبرند و محقق شدن رؤیا و آرزوی پیامبران مبنی بر گسترش یکتاپرستی در تمامی جهان، با وجود این مدعیان هنوز تحقق نیافته است.دروغ و یاوهگوییهای این مدعیان مانند خورشید در نیمروز روشن و آشکار است و این نیاز به دلیلها و برهانهای زیادی ندارد و به همین جهت است که تنها اشخاص سادهلوح آنها را تصدیق کرده و فریب آنها را خوردهاند و دروغشان در پایان، آنها را به سوی زبالهدان تاریخ کشانده است.
پینوشتها:
۱٫ مجلسه زهره الخلیج ـ شماره (۱۱۰۰) کشور امارات متحده عربی.۲٫ أعلام الوری ص ۴۲۶٫
هیچ نظری وجود ندارد