گزینش خلیفه از طریق بیعت عمومى
اگر انتخاب حاكم پس از پیامبر از طريق بيعت به مردم واگذار شده بود، بايد در سخنان پيامبر منعکس شده و روايتهایی در باره آن وجود داشت، اما چنین نیست.
اگر انتخاب حاكم پس از پیامبر از طريق بيعت به مردم واگذار شده بود، بايد در سخنان پيامبر منعکس شده و روايتهایی در باره آن وجود داشت، اما چنین نیست.
فرض كنيم كه اساس گزينش جانشين پيامبر صلى الله عليه و آله، شوراست، ولى هيچگاه اين اصل، در گزينش خلفاى سهگانه پس از رسول خدا، عملى نگرديد.
عبدالرحمن به على و عثمان گفت: كداميك از شما حاضريد از خلافت صرف نظر كنيد؟ چون پاسخى نشنيد گفت: من از خلافت كنارهگيرى مىكنم.
آيا شجره نظام اسلامى كه خونهاى پاك به پاى آن ريخته شده بود، به اندازه يك شركت تجارى، يا يك دانشگاه ارزش نداشت كه مؤسس براى آن بقاء جدّاً بينديشد؟
وقتی ابوبكر بيمارى شد، احساس كرد كه اجل وى فرارسيده و بايد از اين جهان رخت بربندد، از اين جهت براى تعيين جانشين، عثمان را به عنوان نويسنده احضار كرد.
در كتب فقهى اهل سنت براى تخلى 16 مستحب از پيامبر (ص) نقل شده است؛ حال آيا مىشود پيامبر (ص) آداب تخلى را بگويد؛ اما درباره حكومت اسلامى سكوت كند.
پس از بنىاميه، زمام امور به بنىعباس سپرده شد. آنها كسانى بودند كه براى رسيدن به مسند خلافت و كنارزدن اموىها، پشت شعارهاى مظلوميت اهلبيت پنهان شدند.
هنوز امام على (ع) در محراب عبادت دعوت حق را لبيك نگفته بود كه دشمنان امام (ع) و مخالفان تشيع، شروع به قتل، آزار و شكنجۀ ياران اين مذهب كردند.
اراده حکیمانه خداوند بر این تعلق گرفته است که واقعه تاریخى غدیر در تمام قرون و اعصار، به صورت زنده در دلها و به صورت مکتوب در اسناد و کتب، بماند.
دانشمندان شيعه، لزوم وجود امام معصوم را در ميان امت، آن هم در هر عصر و زمانى، به ويژه پس از عصر رسالت، از راههاى مختلف اثبات كردهاند.