در سالهای ضعف و انحطاط خلافت عباسی که امرای ترک و دیلم خلیفه بغداد را دست نشانده قدرت و غلبه خویش ساخته بودند، در ایران اندیشه ایجاد یک قدرت پایدار همراه با احیا میراث کهن آن در خاطر بسیاری از داعیه داران عصر، از گیل و دیلم و سیستان شکفته بود. تحقق این رویا در یک مدت کوتاه تا حدی فقط برای آل بویه ممکن شد که آن هم به ...
تشیع و پیشینه آنکلمه شیعه در لغت به معنای پیرو و تابع بودن است(1) و از نظر اصطلاح، اکثر مورخین و نویسندگان معتقدند که این کلمه درباره پیروان حضرت علی علیه السلام به کار رفته است. ابوالحسن اشعری در تعریف شیعه می نویسد:به پیروان حضرت علی علیه السلام از آن جهت شیعه گفته اند که آنان از حضرت علی علیه السلام پیروی می کردند و او را بر سایر اصحاب ...
یکی از راههایی که حکومتها برای از بین بردن مخالفان خود بر میگزینند، متهم کردن آنان به عقاید و کارهای نادرست است. البته در مواردی ممکن است این اتهام درست باشد، اما در مواردی هم امکان دارد که به دروغ نسبتی به افراد داده شود.حجر بن عدی و یارانش به اتهام کفر به دست معاویه کشته میشوند. گاهی یک اندیشه چنان مورد هجوم قرار میگیرد، که اساس آن را به ...
شناخت و تحلیل مکاتب حدیثی شیعی در سدههای اولیه اسلامی، از مباحث جدّی در محورهای مربوط به بررسی تاریخ تحول حدیث، و همچنین ادوار فقه و اجتهاد در عالم تشیع است. علیرغم اهمیت اینگونه مباحث و نقش آن در شناخت زیربناهای فکری حاکم بر حوزههای حدیثی شیعه و جایگاه آن در نوع داوری در خصوص صحت و سقم متون روایی، آن سان که شایسته است، به ویژه در زمینه حوزههای ...
معنى شيعه: كلمه «شيعه» در عربى به معنى پيروان و ياران ميباشد.(1)و در اصطلاح به قول شهرستانى «شيعه كسانى هستند كه تنها على ـ عليه السلام ـ را پيروى كرده و معتقد به امامت و خلافت او از طريق نص هستند و ميگويند امامت از او خارج نميشود مگر با ظلم»(2) در قرآن نيز در موارد متعددى شيعه به معناى پيروان و ياران آمده است و در روايات نبوى لفظ ...
شيعه در لغت و اصطلاح شيعه در لغت بر دو معنا اطلاق ميشود، يكي توافق و هماهنگي دو يا چند نفر بر مطلبي، و ديگري، پيروي كردن فردي يا گروهي، از فرد يا گروهي ديگر. و در اصطلاح به آن عده از مسلمانان گفته ميشود كه به خلافت و امامت بلافصل علي ـ عليه السلام ـ معتقدند، و بر اين عقيدهاند كه امام و جانشين پيامبر ـ صلي الله عليه ...
دكتر قِفارى مى گويد: «اسم شيعه لقبى است كه بر هر مجموعه اى اطلاق مى شود كه دور رهبرش گرد آمده است، گرچه برخى از شيعيان قصد دارند كه با چشم پوشى از حقايق تاريخى ادعا كنند عنوان شيعه اولين بار بر آنان اطلاق شده است. اينان فراموش كرده اند كه معاويه نيز اين كلمه را بر اتباع خود اطلاق كرده است. ولى وقايع تاريخى گواهى مى دهد كه اين ...
دكتر قفارى وهابى مى گويد: «برخى از روافض در قديم و جديد مى گويند: پيامبر(صلى الله عليه وآله)اولين كسى است كه بذر تشيّع را غرس كرده است و شيعه نيز در عصر ايشان ظهور و بروز پيدا كرده است، و لذا برخى از صحابه در آن عصر شيعه على بوده و از مواليان او به حساب مى آمدند... . اين رأيى است بى اساس كه در كتاب و سنّت، سند ...
اهل بحث و تحقيق به روشنى مى دانند كه شيعه در تدوين علوم اسلامى از ديگران پيش قدم بوده است; زيرا در عصر نخستين، غير از على(عليه السلام) و شيعيان دانشمندش، كسى اين كار را بر عهده نگرفت. و شايد سرّ اين مطلب همان اختلاف صحابه، در جواز يا عدم جواز نگارش سنّت، باشد. چنان كه عسقلانى، در مقدمه كتاب فتح البارى و ديگران نقل كرده اند كه عمر بن ...
بعضى بر اين عقيده اند كه مذهب شيعه در زمان خلافت عثمان بن عفان، توسط برخى از يهوديانى كه اسلام آورده بودند ولى بناى خراب كارى و تحريف عقائد مسلمانان را داشتند مانند عبداللّه بن سبا و كعب الأحبار و وهب بن منبه، تأسيس گرديد و مى گويند اين افراد بعد از اينكه عثمان، آن ها را تعقيب كرد، به مصر فرار كردند و آنجا را مركز خود قرار دادند. ...
